Tom, Rozdzial

 1   1, V  |      ogrodu.~- Mucyk! - rzucając stryja wołał za nim Janek- pójdź
 2   1, V  |        uspokojony już Mucyk.~Jan stryja za rękę chwycił.~- Z Korczyna...
 3   1, VI |            to był mój dziadunio, stryja i ojca ociec. Jakub żyjących
 4   2, III|         jaki pan jest podobny do stryja swego, pana Andrzeja! Chryste,
 5   2, III|      siebie przemówił:~- Jaki do stryja podobny! Chryste! jakiż
 6   2, III|       pani, już ja dziś z twarzy stryja widzę, że go jutro chandra
 7   2, IV |          i kiedy troszkę wprzódy stryja żegnała, święcony medalik
 8   2, IV |  niezupełnie był wariatem, wziął stryja za rękę, do chaty go zawiódł
 9   2, IV |         trząść zaczęło, kiedy na stryja spojrzałem. Jezu drogi!
10   2, IV |          należy, to jest, nie do stryja tylko i do mnie, ale wspólnie
11   2, IV |          tylko należy, raczej do stryja, ale to już wszystko jedno.
12   2, IV |   częściej, ale te książki, co u stryja są, dawno poprzeczytywane,
13   2, V  |   przeszedł izbę, pochylił się i stryja w rękę pocałował. Potem
14   3, I  |          książątko. Oczy matki i stryja zbiegły się na tym portrecie:
15   3, I  |       który tak bardzo razi jego stryja, jest tylko środkiem do
16   3, I  |            Dawno nie odwiedzałem stryja i mam do niego interes.
17   3, I  |     cierpiała.~- Jaki ty masz do stryja interes, Zygmusiu? - zapytała
18   3, I  | zajmujących... Poradzić się chcę stryja co do zmian, jakie zaprowadzić
19   3, III|         przyrodził się do ojca i stryja? Zawsze wesoły bywał, do
20   3, III|         Pan Michał wie, że ja od stryja i brata zależę. Oni mnie
21   3, III|          namawiam, aby przeciwko stryja i brata sępem stawała...
22   3, III|   przyrzekałem, a tylko z namowy stryja i przez uwagę na jej poczciwość
23   3, IV |          niewiadomość... Jak oni stryja Andrzeja wspominają... za
24   3, IV |          kierunku, kiedy go głos stryja zatrzymał.~- Janek! poczekaj
25   3, IV |     zrazu i widać było, że słowa stryja wyrozumieć usiłował, ale
26   3, V  |         wyszedł, niecierpliwie o stryja zapytując. Benedykt był