Tom, Rozdzial

 1   1, I  |         bardzo, że aż głowę, którą przedtem wysoko trzymał, trochę pochylił.~
 2   1, III|        interesów...~Z większym niż przedtem znużeniem przechyliła się
 3   1, IV |   podnieśli powieki i uważniej niż przedtem wzajemnie na siebie popatrzali.
 4   1, IV |         wzrok jej był tak samo jak przedtem znużony i przygasły. Raz
 5   1, IV |      ustami. Na ganku nawet gwarne przedtem rozmowy przycichły. Gospodyni
 6   1, V  |           wolne od wszystkiego, co przedtem ciążyło niekiedy na nich.
 7   2, III|         podróż po kraju nieznanym. Przedtem w bezpośrednim jego sąsiedztwie
 8   2, III|    czterech mężczyzn złożona już i przedtem gorliwie pracowała, ale
 9   2, III|             pleczysty Julek, który przedtem stanął był na zagonie jak
10   2, III|          Przecież dwa lata temu, i przedtem jeszcze, ile razy zbieraliśmy
11   3, I  |           nigdy; jednak świeże jej przedtem rumieńce zniknęły bez śladu
12   3, I  |          spodziewać się albo nawet przedtem przypuszczać mogła. Pomimo
13   3, I  |            niego wywierane wpływy, przedtem już pierwiastkami wykwintu
14   3, I  |       okopów. Na ich widok znużone przedtem oczy Zygmunta, piękne, piwne
15   3, I  |           koniec, równie cicho jak przedtem drzwi otwierając, do pracowni
16   3, II |      parobka, głośniej jeszcze niż przedtem wybuchnął:~- Skaranie boże
17   3, II |          Mój ojcze! - głośniej niż przedtem przemówił znowu Witold i
18   3, III|           zębu. Ścieżki tajemniczo przedtem na dnie zbożowej puszczy
19   3, III|     przybrała. Nie był to już, jak przedtem, gęsto zbity i dla oka prawie
20   3, III| rozciągnięte płótna i niewidzialne przedtem, na kształt skrawków drogiej
21   3, III|          jeszcze i uroczystsze niż przedtem wkrótce zabrzmiały:~- Niechaj
22   3, III|            nią. Widział ją już raz przedtem, ale dziś podobała mu się
23   3, III|          szept cichszy jeszcze niż przedtem:~- Cudnie te jarzębiny czarne
24   3, III|  Domuntówna w metamorfozie. Kto ją przedtem bosą, rozczochraną i kulawego
25   3, III|         było grać! Jakkolwiek sami przedtem z Jadwigi drwinkowali, teraz
26   3, IV |     wystarczyło, aby na drodze tak przedtem gwarnej zaległa zupełna