Tom, Rozdzial

 1   1, II |        szezlongu we wpółleżącej postawie siedziała kobieta w czarnej
 2   1, II |       Drugi, wysoki, w stojącej postawie rozgarniał wiosłem wodę
 3   1, III|    brunetka w białym negliżu, w postawie objawiającej znudzenie i
 4   1, IV | słuchała go wciąż w nieruchomej postawie, kiedy niekiedy paru słowy
 5   1, V  |       zmieszaniem na twarzy i w postawie. Usta mu otworzyły się i
 6   1, V  |     dumnym i wesołym. W ogóle w postawie, mowie i całym obejściu
 7   1, V  |        czapkę i w wahającej się postawie na Justynę patrzał.~- Może
 8   1, V  |       stała w nieśmiałej trochę postawie, a szare jej oczy z dala
 9   1, V  |     odpocząć... ~Sam w stojącej postawie pozostał i daleko kędyś
10   1, V  |      jednak stała nieruchomo, w postawie zamyślonej, z podłużną i
11   1, V  |         odtrącił i z fantazją w postawie wśród obecnych stanął. Średniego
12   2, II |  zbliżył się z zupełną powagą w postawie i na twarzy i rękę swą kościstą,
13   2, III|  Justyna siedziała w zamyślonej postawie, z twarzą na dłoń spuszczoną.
14   2, III|       to czyniły tamte, i w tej postawie nieruchomą przez chwilę
15   2, III|         Prawie z przestrachem w postawie i ruchach otulał się wtedy
16   2, IV |       przylądku, w wyciągniętej postawie i z oczami w pana swego
17   3, I  |  napełniały pokój jego matki. W postawie trochę niedbałej, a trochę
18   3, II |    gestami pokazywał. Parobek w postawie pokornej i ociężałej słuchał
19   3, II |      nieśmiałej i wahającej się postawie, potem cichutko drzwi otworzył,
20   3, II | pieszczotliwego mającej w sobie postawie, ręki matki z dłoni nie
21   3, II | zapłodnią...~Stojąc przed nią w postawie zbiedzonej, prawie skurczonej,
22   3, III|       Witold, w swobodnej zrazu postawie na stole siedząc i przez
23   3, III|  zwiesił i w tej melancholijnej postawie, powolniej niż wprzódy,
24   3, IV |      Anzelm w skurczonej trochę postawie na jedynej schodce małego
25   3, V  |         mówiąc nic w nieśmiałej postawie za przyjaciółką stanęła.
26   3, V  |    wpadł, Zygmunta w osłupiałej postawie pośród salonu stojącego