Tom, Rozdzial

 1   1, II |         która niegdyś okrywać je musiała, zastąpiła zupełnie tania
 2   1, IV |          sporo do czynienia mieć musiała, bo gdy wszyscy wyszli już
 3   1, IV |      wstążką przepasana, śliczną musiała wydawać się w domu i matce,
 4   1, IV |     koniecznie, koniecznie upaść musiała... Zbliżała się ku nim i
 5   1, V  |           ale niebawem zrozumieć musiała, Dokładnie, plastycznie,
 6   1, V  |          się usty drogę mu zajść musiała i przechodząc raz jeszcze
 7   2, I  |      współczucia istnieć jeszcze musiała w tym apatycznym i chorym
 8   2, II |        swoim! otóż ciocia będzie musiała z doktorem porozmawiać!
 9   2, II |  patrzącym istotną litość budzić musiała. Toteż Teresa, tuż przy
10   2, IV | niezawodnie w głowie jej powstać musiała, bo nieśmiało zrazu i urywanymi
11   2, V  |      łóżkiem. Antolka sypiać tam musiała, bo wśród mnóstwa świętych
12   2, V  |  margrabiego de Créquy!... Jakąż musiała być miłość tych wykwintnych,
13   2, V  |     Emilia i zapewne łza spłynąć musiała po jej chudym i białym jak
14   2, V  |           Praca ciężka. Będziesz musiała sama pleć, żąć, krowy doić,
15   2, V  |    wszystkiego, co ja robić będę musiała. "Nie wytrzymasz, zdrowie
16   3, I  |   dotknąć, ciężko z sobą walczyć musiała. Machinalnie cofała się
17   3, II |    kuzynie, coś w tobie zauważyć musiała... może jej kto o przeszłości
18   3, II |    spędziłem tak, jak spędzać je musiała la belle au bois dormant,
19   3, III|        musi, ale braci posłuchać musiała i obiecała, że przyjdzie!~
20   3, III|         się kurze na wesele, ale musiała...~Koncept ten wywołał ogólną
21   3, III|      nimi przebiec, pochylić się musiała. Jan pochylił się także
22   3, IV |          znowu czytanie przerwać musiała. Za oknem, kędyś z dołu,
23   3, IV |      wszelkiej innej popchnąć by musiała, siła przekonań i uczuć
24   3, V  |       przylepił, że aż ją cofnąć musiała.~Kirłowa tym powiększeniem
25   3, V  |    zajęcia i kłopoty oczekiwały; musiała przy tym dziś jeszcze choć
26   3, V  |       która straszną w tobie być musiała, skoro cię aż do tak rozpaczliwego