Tom, Rozdzial

 1   1, I  |   nasyła. Bo aby wszystkie losy ludzkie były robotą Pana Boga, w
 2   1, II |    nieubłaganie unosząca z sobą ludzkie rozkosze i rozpacze, grzechy
 3   1, III|    lenistwa i apatii. Organizmy ludzkie - biedne te gąbki, które
 4   1, III|         ścierki, zawieszają się ludzkie życia, to życie nie wzbiło
 5   1, IV |   mogłaby prawie podbijać serca ludzkie, ale jak ogólnie w okolicy
 6   1, V  |         wysileniami, od których ludzkie ciała chudły i zmarszczkami
 7   1, VI |     zielonej powodzi coraz inne ludzkie siedliska. Były to szare,
 8   1, VI |       narazi się na kiepkowanie ludzkie albo upadnie i stłucze się
 9   2, III|         toż o lenistwo nigdy na ludzkie języki nie padałam! I w
10   2, III|         już za swoją dzikość na ludzkie języki padł, że Witold nijak
11   2, III| królików, tak ułaskawionych, że ludzkie głosy i kroki wcale ich
12   2, IV |        nigdy nie patrzało żadne ludzkie oko, bo żadna praca, żaden
13   2, IV |        góry do dołu zdeptały go ludzkie i końskie nogi i łez niemało
14   2, IV |      borze poniosły się wielkie ludzkie krzyki i zgiełki. Ja wtedy
15   2, IV |      nocnej rozeszły się szepty ludzkie szumienie wiatru naśladujące.
16   2, IV |  powszednich. Dokoła niej myśli ludzkie, jak ptaki z połamanymi
17   2, IV |         malutkie kółka; uczucia ludzkie, jak motyle, po świetnym
18   2, V  |         muchy padną w boju syny ludzkie..." A w drugim miejscu tej
19   2, V  |     panna z twojej przyczyny na ludzkie języki padła, nie przystanę.
20   2, V  |     nich zaczerwienione profile ludzkie płynęły z dala od siebie
21   3, I  |         wizji, którym organizmy ludzkie w wyjątkowych tylko stanach
22   3, I  |         się wydawało; aby duchy ludzkie jak zdmuchnięte świece gasnąć
23   3, I  | niewidzialnie sączył się w żyły ludzkie ociężający olejek sybarytyzmu.
24   3, II |       myślisz pewnie, ojcze, że ludzkie energie i uczucia rozwijać
25   3, II |        mając, aby dziewczyna na ludzkie języki nie padła.~Starzyński
26   3, V  |      wiele ci winien, bo dobre, ludzkie rzeczy w głowę mu kładłaś...