Tom, Rozdzial

 1   1, I  |    manierę i cieplarnię. Ale w zamian ruchy jej i gesty sprzeczały
 2   1, III|   tańczącym go nie widziała; w zamian kilka razy miała sposobność
 3   1, IV |      niej nie przerwały; ale w zamian, z przeciwległego końca
 4   1, V  |      nią bardzo nie ukrywał. W zamian pamiętnym był dla niej dzień,
 5   1, VI |        czasu albo chęci, ale w zamian ogrody płynęły istotnym
 6   2, II |     się chętnie, bo daje nam w zamian znaczną, bardzo zna-czną
 7   2, II |        o tym nie powiedział, W zamian, zniżonym i prawie pokornym
 8   2, II |    czyniąc wrażenia. Głęboko w zamian dziwiło go i oburzało to,
 9   2, IV |    prochy zapomnianych? Albo w zamian nie otrzymanych wawrzynów
10   2, IV |      tylko przejął wilgocią. W zamian, mokre włosy zdwojonym ciężarem
11   2, V  |     obłokami przysłanianych, w zamian ślizgały się po nim blade
12   3, I  |      niegodnymi idei bóstwa. W zamian idea ta była jej nieskończenie
13   3, I  |      istniała ona dla niego. W zamian rósł i dojrzewał w absolutnej
14   3, I  |       nie znajdował nic, ale w zamian Justyna jak żywa stanęła
15   3, II |     chusteczkę ofiarujesz mu w zamian podanych ci przez niego
16   3, II |      całowania zaprzestał, a w zamian szeptać ze sobą poczęli,
17   3, II |     poskoczyć i z ust rzucić w zamian otrzymanej obelgi grad gorzkich
18   3, II | pospolite, a przyzwyczajałaś w zamian do rzeczy pięknych, do uczuć
19   3, III| floksów albo drobnych aster; w zamian, przez puste przestrzenie
20   3, III|        stanowiły tu wyjątki. W zamian, chudością ciała przy wysokim
21   3, III|        Justynie podawał, ona w zamian położyła na niej cienką,
22   3, III|      wyglądał przenosząc ich w zamian o wiele śmiałością i elegancją.
23   3, III|       głos z siebie dobywać? W zamian kruczowłosy Osipowicz z
24   3, III|     niczym wszystko zejdzie. W zamian, zgodę lubiący, jakkolwiek
25   3, IV |       ścianie zawiesił, lecz w zamian obie ręce młodzieńca pochwycił