Tom, Rozdzial

 1   1, II |         Wnętrze domu posiadało te same, co i dwór cały, cechy dawnego
 2   1, II |          i opuszczała ręce, takie same czyniła gesty, taki sam
 3   1, II |           z boru wybuchnęła i pod same zda się obłoki wzniosła
 4   1, IV |         twarzy jej zatapiał takie same spojrzenie, jak te, które
 5   1, V  |           tu przyszła, obaczyłaby same rudery, badyle, śmiecie
 6   1, VI |         jaskółcze i gołębie gminy same przez się szukały przytułku
 7   1, VI |         stuletnie te starce. szli same przez się, niczyjej pomocy
 8   2, II |   istotnie...~- Za co? - bystro w same oczy ojca patrząc zapytał
 9   2, II |       wysyłać je do piekła?~- One same, mój ojcze, są całe jednym
10   2, III|         szczęście człowieka takie same, jak ta kulka puchu. Dziś
11   2, IV |        zakreślając nieustannie te same malutkie kółka; uczucia
12   2, V  |          chciała, żeby na świecie same takie Herody byli, jak twój
13   2, V  |      inszych jak te, które utkają same, a która więcej i ładniej
14   2, V  |           płotu, jak krzykną mu w same ucho: "Pacenko przyjechał
15   3, I  |    widział przed kilku dniami; te same misterne rysunki liści,
16   3, I  |        misterne rysunki liści, te same ciekawe oświetlenia podłoży
17   3, I  |         stosunki rodzinne, posag, same nawet muzykalne zdolności
18   3, II |     głęboko. Od jakiegoś czasu te same myśli przechodziły mi przez
19   3, II |         niej, zjednał ją sobie... Same córki tylko mając ona za
20   3, II |         się przed nią, kruszą się same podstawy jej bytu, jakiś
21   3, II |      ostry i nielitościwy podcina same korzenie jej życia. Z postawy
22   3, III|          pracuje, bo nikomu ptaki same do garści nie lecą, z pługiem
23   3, III|         rękę z niskim ukłonem i w same koniuszki palców pocałował.
24   3, III| gospodarstwo jego płynęło. Ot, te same kawalery i panny, co teraz
25   3, IV |          otworzyły się drzwi - te same, co wówczas - do gabinetu