Tom, Rozdzial

 1   1, I  |        tkwiły w dalekim punkcie przestrzeni. Wtem znad wozu, który oddalił
 2   1, II |     Wielkość zajmowanej przezeń przestrzeni, niezmierne bogactwo napełniającej
 3   1, III|         około dwudziestu morgów przestrzeni, w szkole żadnej nie był,
 4   1, V  |         się powoli. Z szerokiej przestrzeni przylatywały świeże powiewy
 5   1, V  |        ubraniach, z niewielkiej przestrzeni pola zbierali koniczynę.
 6   1, V  |        w samej głębi tej sporej przestrzeni stojący, niski był, szary,
 7   1, VI |         glorii pogody. Na całej przestrzeni niebieskiego sklepienia
 8   1, VI |           Gdy oderwała wzrok od przestrzeni, zobaczyła obok siebie wysokiego
 9   1, VI |        i rozeznać wśród ciemnej przestrzeni szary szlak Niemna i ciemny
10   2, I  |   wiedzieć czyje, samotnie śród przestrzeni stojące chaty. Za domem
11   2, I  |        wyraźnie widzialny punkt przestrzeni uśmiechnęła się. W rozmawiającej,
12   2, I  |   prawdziwą łaskę... Na ciemnej przestrzeni, którą ciągle widzę przed
13   2, I  |      wijący się pośród zielonej przestrzeni sznur jaskrawych chustek
14   2, III|         rozsypane śród wielkiej przestrzeni pełzały przy samej ziemi.
15   2, III|  uścisków słońca. ~Na rozległej przestrzeni pola, którą wąska droga
16   2, III|    nieprawidłowo śród szerokiej przestrzeni rozrzucone, nierównej wielkości,
17   2, III|    myśli krążyć nie przestają w przestrzeni i płonąć w powietrzu, aż
18   2, V  | skręcający, z drugiej niknący w przestrzeni za dalekimi piaskami. Justyna
19   2, V  |   odrzynały się od ciemnego tła przestrzeni. Lecz najdziwniejszym i
20   2, V  |        dala od siebie w ciemnej przestrzeni po ciemnym szlaku rzeki,
21   2, V  |        ziemskiej podróżowały po przestrzeni czasu zatapiając się w czytaniu
22   2, V  |         wartownicy na rozległej przestrzeni rozstawieni i kolejno sobie
23   3, I  |     aleje i za nimi na znacznej przestrzeni rozciągnięty tak zwany ogród
24   3, II |         na której klęczała, ani przestrzeni rozdzielającej ją z zawieszonym
25   3, III|   stołami, w głębi dość ciasnej przestrzeni, stali rodzice panny młodej