Tom, Rozdzial

 1   1, I  |      stronę. Szły samym skrajem pola porosłego gęstą pszenicą.
 2   1, III|   rozmowy wychodzili w szerokie pola, razem szli polować na dzikie
 3   1, V  |         ogrodów szła w kierunku pola. Wkrótce też znalazła się
 4   1, V  |      momencie niż panienkę śród pola zobaczyć. Wszyscy mówili,
 5   1, V  |         niewielkiej przestrzeni pola zbierali koniczynę. Jeden,
 6   1, V  |       którą rzeźwiące powietrze pola oblało teraz świeżym rumieńcem.
 7   1, VI |      włokach położone wracały z pola, a idący za nimi mężczyźni,
 8   1, VI |      dziedzińce, ogrody i aż na pola rzucił strofę tej samej
 9   1, VI |       las coraz dalej uprawiali pola. Tak przeminęło lat osiemdziesiąt
10   1, VI |       przyszły zasiewek, a śród pola na gładkich łąkach hasały
11   1, VI |       domów i ze stu ogrodów, z pola, z łąk, z rzeki pozbiegali
12   1, VI |        na twarzy. Na żółciejące pola noc już spłynęła, ale z
13   2, I  |    domem i sadem leżały gładkie pola; z obu stron warzywnych
14   2, II |         snopem dzikich roślin z pola przyniosła, przerwał jej
15   2, III|       zaoranych małych szmatach pola. Zresztą, wszędzie, od wzgórz
16   2, III|        Na rozległej przestrzeni pola, którą wąska droga z bohatyrowicką
17   2, III|   stodole snopy przez synowca z pola przywożone, a gdy już snopów
18   2, IV |         tak rozgłośne pieśni na pola rzucała. Oboje nie spostrzegli,
19   2, IV |        zalegającego darmo kawał pola, na którym by wyrość mogła
20   2, V  |   Potężna jej kibić, która śród pola, w stroju pracownicy wiejskiej,
21   3, II |    spotkali, wracałem właśnie z pola, gdzie mię do robotników
22   3, II |        Już i koniczynę sieją, i pola z zielsk wszelkich ogałacają,
23   3, III|    drogę białym pasem u pustego pola sunącą. Na kilka mil wokół
24   3, III| otwartym powietrzu stali, gdy z pola na drogę skręciły i ku zgromadzeniu
25   3, IV |        tedy na drogę dotykającą pola wyprawił wóz muzykantów