Tom, Rozdzial

 1   1, I  |       kierunkach, twarzami, bokami i plecami ku sobie zwrócone, ściśnięte
 2   1, II |              z przygarbionymi trochę plecami i pochylonym karkiem. Pierwszy
 3   1, III|            ławce i poduszkę mając za plecami ślicznie obute stopy na
 4   1, IV |              ich tam dopilnuje...~Za plecami świekry swej Klotylda wpychała
 5   1, V  |             stryj idzie...~Ale stary plecami przyparł się do ściany domu. ~-
 6   1, V  |           pod sapieżanką, o pień jej plecami wsparty, spojrzał na niebo,
 7   1, V  |           Elżunia biegła tuż za jego plecami, podskakując, przyśpiewując
 8   1, VI |             powoli, z przygarbionymi plecami i z widoczną trudnością,
 9   2, II |           paru głosów. W głębi sali, plecami o bufetową szafę oparta,
10   2, II | przeprowadzić?~Młody człowiek, który plecami do salonu zwrócony ,stał
11   2, III|       wybornie naśladując kukawkę za plecami jej zawołał:~- Kuku! kuku!
12   2, III|              Anzelm z przygarbionymi plecami i twarzą prawie nieruchomą
13   2, IV |           czym wiązał, i stał ciągle plecami do ściany przyparty, z jedną
14   2, IV |             osin o gładki pień sosny plecami oparty Jan stał z rękami
15   2, V  |           szelest; Jan stał na progu plecami o drzwi oparty, z ramionami
16   2, V  |            piersi krzyżując, milcząc plecami ku niej się zwrócił.~Starzec
17   2, V  |           drzewniana figura do płotu plecami przyparta. "A co tam takiego
18   2, V  |             zupełnie jak drzewniany, plecami do płotu przyparty, żółty
19   3, II |           ich z pewnością jestem ja.~Plecami do pokoju zwrócony stanął
20   3, III|              było nie podobna. Dalej plecami do drzwi stało sześć par
21   3, III|           gumna cofać się zaczął, aż plecami oparł się o nią, po kolana
22   3, III|             oczami, ponura i groźna, plecami odwróciła się do niego i
23   3, III|              mianowicie, kędy opodal plecami do niej zwrócona na niskim
24   3, IV |    zagłębiony, przygarbionymi trochę plecami do poręczy jego jakby przyrósł;
25   3, IV |       zbladłym czole dłonią powiódł, plecami oparł się o ścianę, na której