Tom, Rozdzial

 1   1, I  | chustach niesionych, czasem też pieśni przeciągłe, głośne, których
 2   1, I  |        śpiewający strofę starej pieśni:~Ty pójdziesz górą, ty pójdziesz
 3   1, I  |        w uśmiechu usty słuchała pieśni, która dalej rozlewała po
 4   1, I  |         Ot - sarknęła Marta - w pieśni jest "będziesz" nie "jesteś".
 5   1, I  |           Przerabia sobie stare pieśni, błazen!~Justyna uwagi tej
 6   1, I  |         prawie: ~- A koniec tej pieśni znasz? Naturalnie, że nie
 7   1, III|       potężnym barytonem tysiąc pieśni śpiewać umiał, przynosił
 8   1, V  |      rzucał dźwięki rozgłośnych pieśni, zmącił się i urwał. Po
 9   1, VI |     młodzieńczych, dziecinnych. Pieśni, zaczynane i przerywane
10   1, VI |         rzucił strofę tej samej pieśni, którą niedawno wygwizdywał
11   1, VI |    powtarzać się zaczęła strofa pieśni, którą niedawno, uniesiona
12   2, II |     grubym swym głosem te stare pieśni, które z dala od dworu unosiły
13   2, II |      marzenie, tę nutę dalekiej pieśni, którą dziś wraz ze snopem
14   2, III|      się czystą, rozgłośną nutą pieśni:~O góro! o góro! zielony
15   2, III|         także gwizdanie na nutę pieśni:~A kto chce rozkoszy użyć,~
16   2, IV |     kiedy indziej tak rozgłośne pieśni na pola rzucała. Oboje nie
17   2, IV |         wymówił:~Zupełnie jak w pieśni:~Chyba czarny kruk zakracze,~
18   2, IV |           Zupełnie jak w starej pieśni:~Chyba czarny kruk zakracze,~
19   3, III| roztworzyła się jakaś skarbnica pieśni i w tę kotlinę wysokimi
20   3, III|          A po prześpiewaniu tej pieśni męski już tylko chór zagrzmiał,
21   3, III|       szerokiemu rozleganiu się pieśni śpiewanych na łodziach i
22   3, III|      gumnie hulają i na Niemnie pieśni wywodzą, nieleniwie by około
23   3, IV |  pierwszych dźwiękach chóralnej pieśni stanął jak wryty. Stanął
24   3, IV |     natężał i pochwytywał słowa pieśni.~Szumiała dąbrowa, wojacy
25   3, IV |    jeszcze urywane nuty starych pieśni nad osrebrzoną powierzchnią