Tom, Rozdzial

 1   1, I  |        dzięcieliny i smółek. Z obu stron każdej drogi szerokim
 2   1, I  |      przedłużały echa ze stron obu: w borkach i gajach rosnących
 3   1, I  |      napełniony słomą, którą z obu boków przytrzymywały drewniane
 4   1, II |      ona w ten sposób do dwu z obu jej stron siedzących mężczyzn,
 5   1, III|      wszystkim, żé zabrakło mu obu braci. Andrzej Korczyński
 6   1, III|    łoskotem upadł i oczy sobie obu rękami zakrył...~Od tej
 7   1, IV |     posypała się młodzież płci obu pod przewodnictwem dwudziestoletniego
 8   1, V  |     była ona nie wiedzieć kim!~Obu dłońmi schwyciła się zá
 9   1, V  |        prostej, długo ze stron obu wyciągniętej linii wysokie
10   1, VI |   wiklin. Wszystko to ze stron obu i z wielkiej wysokości ogromną
11   2, I  |   sadem leżały gładkie pola; z obu stron warzywnych ogrodów
12   2, I  |     byłby korzystnym dla stron obu. Wołowszczyzna pod zarządem
13   2, II |    śmiała się i razem płakała, obu dłońmi przy ciskała serce,
14   2, II |       i wkrótce z nich wybiegł obu dłońmi głowy swej dotykając.
15   2, III|         ku synom się zwrócił i obu rękami machnąwszy z całej
16   2, V  |    zmarszczek była mogiłą jego obu braci? w których pogrzebane
17   3, I  |      Chodząc po swej pracowni, obu rękami, jak nieraz już bywało,
18   3, I  |       gniewu czy rozpaczy, czy obu tych uczuć razem...~Przy
19   3, II |   czynienia nie miało!~Powoli, obu dłońmi opierając się o stół,
20   3, III|      więcej jeszcze niż wtedy. Obu ramionami uderzył się po
21   3, III|       powolnym ruchem ujął i w obu dłoniach zatrzymał. Znowu
22   3, IV |   jednego źródła biły dla nich obu kipiące i gorzkie jej wody.
23   3, IV |      ku sąsiadom zwracając się obu rękami jak młyńskimi skrzydłami
24   3, IV | zaśpiewajmy!~W mgnieniu oka po obu stronach drzwi utworzyły
25   3, V  |     oczy ku siostrze zwracając obu już piąstkami spódnicę matczyną