Tom, Rozdzial

 1   1, I  |    ciocia śmiało wszystko przede mną mówi. Ja dawno już zrozumiałam
 2   1, I  |        akordy biorę, a Anzelm za mną stanie i śpiewa: "Bywaj,
 3   1, IV |          mnie urazę i pogardzasz mną! Słusznie, ja sam sobą pogardzać
 4   2, I  |  stosunkach z innymi, ale nie ze mną - żywiej niż zwykle zawołał
 5   2, I  |          otóż tak obchodź się ze mną zawsze! Jesteś jedyną w
 6   2, I  |   kuzynie, zwierzyłeś się przede mną ze wszystkim, uważałabym
 7   2, I  |       Potem, kiedy ożenił się ze mną i moim posażkiem długi opłacił,
 8   2, II |           Ja w nogi, a dzieci za mną! "Lecz się, ciotko, i lecz
 9   2, III|      niech pan tego nigdy przede mną nie mówi! - porywczo zawołał
10   2, V  |        chciała. I widzieć się ze mną nie chciała, aż ją raz w
11   3, II |    gamuła Julek sprzeczał się że mną, że nie będę miała śmiałości
12   3, II |     zaprzestanie, a po ludzku ze mną pogada - zakomenderowała.~
13   3, II |       obcym? Zamykasz się przede mną jak przed wrogiem? Dobrze.
14   3, II |       ale nikczemności. Pomiędzy mną a tobą stanęły łzy, które
15   3, II |     oczach twojej żony. Pomiędzy mną a tobą stanęło moje sumienie!~
16   3, II |     życzyła sobie widzieć się ze mną, gdy tylko do domu wrócę.
17   3, II |        bardzo dziękuję... przede mną życie, sława...~- Bez sławy,
18   3, III|          panna drużka? Proszę za mną! ślicznie proszę! Druga
19   3, III|          że Antolka sama jest za mną...~I jeszcze ciszej pytał:~-
20   3, III|  splamionego powiem, że pomiędzy mną a Jadwiśką nigdy nic nie
21   3, IV |       honor zrobiła i spólnie ze mną nią pojechała, może by spacer
22   3, IV |         wołał:~- Ot tak! nikt ze mną jechać nie chciał, sierotą
23   3, V  | wspomnieniem... z uczuciem... ze mną! Gdybyś za Różyca wyszła,
24   3, V  |      przed sobą! Zlituj się nade mną i nad sobą samą!~Przyrzekam
25   3, V  |           Czasem i bardzo źle ze mną bywało, taiłam się z tym