Tom, Rozdzial

 1   1, II |            rzekł:~- Dzieci nie ma! Od godziny już by tu być powinny.~-
 2   1, II |               i Leonia powinni już od godziny być tutaj... Może choć na
 3   1, III|              nie opuszczałbyś mnie na godziny i dnie całe dla prostych
 4   1, V  |           oczy. Może żałował ubiegłej godziny czasu przedłużyć ją pragnąc.
 5   2, I  |         świecie, łowią w locie różowe godziny wesołości i szczęścia?...~
 6   2, II |            przed gankiem stanęły, Pół godziny temu przyjechał i powiedział,
 7   2, III|              zdjąć trzeba; bo w nim i godziny wytrzymać nie będzie można ~-
 8   2, IV |           płynąć trzeba dłużej, z pół godziny, i wylądować na piaskach,
 9   2, IV |             wtedy z tego pagórka dwie godziny albo może i trzy patrzali
10   2, V  |              starły i w przeciągu pół godziny zastawiły go wszystkim zapewne,
11   2, V  |         Słońce zaszło już było od pół godziny; świetlicę napełnił szarawy
12   2, V  |            muślinową sukienkę i z pół godziny włoski sobie przed lusterkiem
13   3, I  |          pilnego ich czytania. Długie godziny, całe dnie czasem schodziły
14   3, I  |               o której w ciche, szare godziny dziwne dziwy roić lubiła,
15   3, I  |              przybliżać. Przez długie godziny klęcząc przed krzyżem, symbolem
16   3, I  |               woni, dłuższe niż kiedy godziny spędzała przed czarnym krzyżem
17   3, I  |            bardzo, że przez całe dwie godziny snuła w ciężko zmartwionej
18   3, I  | nieporozumieniu z nim dłużej nad dwie godziny - przechodziło jej siły.
19   3, I  |          pogodzenia się i choć jednej godziny pogodnego przestawania z
20   3, III|               polkę zagrała; tańce od godziny już niecierpliwie oczekiwane
21   3, III|            się nad strojem przez dwie godziny, a ten, dla kogo to czyniła,
22   3, III|        człowiekiem oświadczał, że ani godziny zwłoki nie udzieli, ani
23   3, IV |           ścienny ogłaszał popółnocne godziny, a Benedykt jeszcze rozmawiał
24   3, IV |              od skończenia się złotej godziny jego życia ani razu nie
25   3, V  |               tu zresztą tylko na pół godziny dla zabrania córki i pomówienia