Tom, Rozdzial

 1   1, I  |       często znajdują się piękne głosy i śpiewacy z nich zawołani...
 2   1, II |       się jakieś, mocowanie, dwa głosy męskie, z których jeden
 3   1, II |  Wybuchły pocałunki i zapytania; głosy zmieszały się. Słychać było
 4   1, III|        rana i jak zwykle oba ich głosy przez dzień cały huczały
 5   1, III|        rodzinne podobieństwo, że głosy ich stawały się z latami
 6   1, V  |       się do wsi dużej i ludnej. Głosy ludzi i zwierząt coraz wyraźniej
 7   1, VI |        ale takie o nich chodziły głosy, że kondycja ich była nierówna,
 8   2, I  | trzeszczał ogień i rozlegały się głosy kobiece i dziecinne; w pokojach
 9   2, I  |        siekiery, pluskanie wody, głosy kuchennych dziewek dochodziły
10   2, II |          i mieszające się z sobą głosy panienek, które na trzech
11   2, III|    kwiatów. Słychać było cienkie głosy dzieci wybiegających na
12   2, III|        słychać było śmiejące się głosy i huk obracanych żaren.
13   2, III|        ułaskawionych, że ludzkie głosy i kroki wcale ich nie płoszyły.
14   2, IV |      osiądą na nich i ochrypłymi głosy zagadają o plotkach ziemi...
15   3, III|      stojącej ozwały się kobiece głosy - toż to Jadwiśka! Czy ona
16   3, III|     toczyły się męskie i kobiece głosy, pojedynczo, chórem, wstydliwie,
17   3, III|        zdarzeniu różne podnosili głosy. Najwięcej było takich,
18   3, III|   Apostoł żałośliwym głosem inne głosy przenosząc nabożnie wołał:~-
19   3, III|    zagada... przebił ktoś drugi.~Głosy zmieszały się znowu, zawrzały.~-
20   3, III|          Inni podnieśli proszące głosy, aby wysłuchał ich i ratował.
21   3, III|        pojedyncze, przemawiające głosy, to w wybuchające co chwilę
22   3, III|       wracać zaczęli. Przycichły głosy, uspokoiły się rozmachane
23   3, III|        ozwały się westchnienia i głosy - jak jego nie stało, ojca
24   3, IV |         ale rozmowa im nie szła; głosy cichły czymś przytłaczane
25   3, V  |      ożywiona rozmowa przez trzy głosy prowadzona. Zygmunt dowodził