Tom, Rozdzial

 1   1, II|     zamiast pięknego stroju pani Emilii ubiór jej składał się z
 2   1, II|   przepłynął chude policzki pani Emilii; cofnęła rękę i z większym
 3   1, II|          delikatne policzki pani Emilii, a koścista ręka posuwała
 4   1, II|         odparła towarzyszka pani Emilii.~- A Benedykt w domu?~-
 5   1, II|         spazmatyczne łkanie pani Emilii, piskliwe wykrzyki Teresy
 6   1, IV|       drugiej słabe zdrowie pani Emilii i sposób życia, jaki wiodła
 7   1, IV|       Była to panna służąca pani Emilii, wystrojona i fertyczna,
 8   2, II|       dwu mężczyzn z pokoju pani Emilii ku sali jadalnej zmierzające.
 9   2, II|       działo się w sypialni pani Emilii. Błękitny ten pokój błękitna
10   2, II|       jedna, tuż przy łóżku pani Emilii umieszczona i czytającej
11   2, II|           Egipt podobał się pani Emilii do tego stopnia, że obudził
12   2, II|       łóżka zerwało wołanie pani Emilii. Było ono tak żałosne, że
13   2, II|     paniom tej wizyty. Usta pani Emilii drżały powstrzymywanym uśmiechem,
14   2, II|      płaczem rzuciła się ku pani Emilii, przysiadłszy na ziemi kolana
15   2, II|       wyfrunęła.~W buduarze pani Emilii wnet po wyjściu stamtąd
16   2, II|         nim nieco pochylał. Pani Emilii taki mezalians zrazu w głowie
17   2, V |         wyraźnie z sypialni pani Emilii dochodzące głośne czytanie
18   3, II|  spojrzeniach, i uśmiechach pani Emilii, Teresy, nawet niedorosłej
19   3, II|      nagle wszystkie, prócz pani Emilii, znajdujące się w nim osoby
20   3, II|         udać się do pokojów pani Emilii, po wschodach z sieni na
21   3, II|   oddalonym budynkom. Drzwi pani Emilii były jak zwykle szczelnie
22   3, IV|   światła: jedno w buduarze pani Emilii, drugie w gabinecie Benedykta.
23   3, V |  zamknięte drzwi od pokojów pani Emilii sprawiały na nich rodzaj
24   3, V |    kochaną - odpowiedziała.~Pani Emilii zrobiło się niedobrze. Nagle
25   3, V | Otwierając drzwi od buduaru pani Emilii znowu powtórzył:~- Teoś