Tom, Rozdzial

 1   1, III|   ożeniony, starszy brat jego, Andrzej; a młodszy, po skończeniu
 2   1, III|   Korczyńskich był najstarszy, Andrzej. Mężem i ojcem już będąc
 3   1, III|       tych ludzi zachodzących. Andrzej był synem obywatelskim,
 4   1, III|      żé zabrakło mu obu braci. Andrzej Korczyński razem z przyjacielem
 5   1, III|     jednakowoż nieboszczyk pan Andrzej nie tak pewno postępowałby
 6   1, III|     więcej. ~- Nieboszczyk pan Andrzej żył w innych czasach mruknął
 7   1, III|     się, a potem... Ot, biedny Andrzej! Dwóch nas tylko zostało,
 8   2, III|    wszystko takie... jakby pan Andrzej z mogiły powstał...~Blade
 9   2, III|         co na boku wypisane.~- Andrzej Korczyński - głośno przeczytał
10   2, III|       dwa wypisane wyrazy...~- Andrzej Korczyński...~- Ogrody północne...
11   2, III|      się w czterech wyrazach: "Andrzej Korczyński - Jerzemu Bohatyrowiczowi".~-
12   2, IV |  nadmiar ojca mego polubił pan Andrzej. Ale wtenczas ociec dziecko
13   2, IV |        W tej samej minucie pan Andrzej żegnał się ze swoją żoną
14   2, IV |    jego światłości ociec i pan Andrzej jeden przy drugim na koniach
15   2, IV |        powiedz ty jemu, że pan Andrzej tu..." i na czoło sobie
16   2, IV |       powiedzieć kazał, że pan Andrzej tu..." i na czoło sobie
17   3, I  |        którego ołtarzu zgorzał Andrzej, choć innymi niż on sposoby,
18   3, I  |     ołtarzu, na którym zgorzał Andrzej, syn jego składać będzie
19   3, II |      sarknął Benedykt.~- Stryj Andrzej... - drżącymi trochę usty
20   3, II |      poszedł... to... tamto... Andrzej! i mnie byłoby lepiej, i
21   3, III|            Jak nieboszczyk pan Andrzej wszystkim przewodził, a
22   3, III|      rozumieć! Nieboszczyk pan Andrzej to był swój!~- A jakże! -
23   3, IV | uczyniło. Darzecki nie chciał. Andrzej różnił się z nim o to długo,
24   3, IV |      zdarzenia opowiadał! Ja i Andrzej lubiliśmy go bardzo. Dominika
25   3, IV |      Uśmiechnął się smutnie.~- Andrzej by na mnie za to nożem cisnął!