Tom, Rozdzial

 1   1, II |     zielonych roślin. Widać było wyraźnie, że od lat dwudziestu nic
 2   1, V  |          się gwizdanie, w którym wyraźnie rozpoznać można było nutę
 3   1, VI |  przenikała, że żółte pnie sosen wyraźnie oddzielały się wzajem od
 4   2, I  |          na ten dość daleki, ale wyraźnie widzialny punkt przestrzeni
 5   2, III| wejrzenia strzeliły na obcisły i wyraźnie rogi gorsetu zdradzający
 6   2, III|         drogi, z daleka już, ale wyraźnie i rozgłośnie znowu na łan
 7   2, IV |     dotąd silnie nie zaznanych i wyraźnie nie określonych. Pogrążyła
 8   2, IV |     słyszał? nie powiedział tego wyraźnie, ale raz ręką gniewny gest
 9   2, V  |       podnosiła, gdy rubasznym i wyraźnie rozgniewanym ramieniem odtrąconą
10   2, V  |       znalazła, usłyszała bardzo wyraźnie z sypialni pani Emilii dochodzące
11   2, V  |        we wszystkich tych oczach wyraźnie wyczytałam podziw i uwielbienie,
12   2, V  |       śniła? Widziała przed sobą wyraźnie, żywo, prawie jaskrawo zagrodę
13   2, V  |         tak szeroki, że widziała wyraźnie dwór korczyński i okolicę,
14   3, I  |         będących głośno, powoli, wyraźnie, czasem tylko na parę sekund
15   3, I  |    młodości i miłości; nigdy tak wyraźnie wyobraźnia jej nie odtwarzała
16   3, I  |      dłoń wyciągnął. Widziała go wyraźnie, z doskonałą wypukłością
17   3, II |       przez głowę, tylko ich tak wyraźnie układać nie umiałam. Nie
18   3, II |     Kirły zaciekawiły i ożywiły, wyraźnie malowały się wykrzykniki: "
19   3, II |         jaki to mówiła, zdradzał wyraźnie, że była narzeczonym zachwycona.
20   3, III|        przypominała sobie jasno, wyraźnie przypominała ów sen swój
21   3, III|        którzy je ganili głośno i wyraźnie, żadnych pod tym względem
22   3, III|     skrzyni znalazł, a na której wyraźnie, jak dzień jasno stać miało,
23   3, IV |    chcieli. Chór męski, w którym wyraźnie wyróżniały się: cienki dyszkant
24   3, IV |  przenikniętym, żółte pnie sosen wyraźnie oddzielały się od siebie,