Tom, Rozdzial

 1   2, V  |          za znikającym w drzwiach świetlicy Janem.~- Proszę usieść! -
 2   2, V  |           promienie. - Proszę, do świetlicy proszę! Kto widział gościa
 3   2, V  |    powtórzył:~- Proszę! proszę do świetlicy!~W kuchni znajdowało się
 4   2, V  |         jej podał i przez sień do świetlicy prowadził. Niegdyś, niegdyś
 5   2, V  |          towarzystwem wysoki próg świetlicy jak pulchna kluska przeskoczyła,
 6   2, V  |     zimową porą do wesołej jakiej świetlicy, bywało, wejdę i patrzę,
 7   2, V  |           że jak psa ubiję!~Drzwi świetlicy otworzyły się szeroko i
 8   2, V  |       bokówkę nawet obejrzał i do świetlicy wróciwszy pod wielką kanapą
 9   2, V  |           a wkrótce raźnie już do świetlicy wracając zawołał:~- Może
10   2, V  |         dzbankiem pełnym mleka do świetlicy weszła, powiedział, aby
11   2, V  |   potrafię - zażartował Anzelm.~W świetlicy zrobiło się trochę ruchu.
12   3, II | osobliwego - zauważyła - w naszej świetlicy może jeszcze i piękniej.
13   3, III|       słońca obficie lejąc się do świetlicy padały na rozstawione po
14   3, III|      sukien za otwartymi drzwiami świetlicy zaległ sień domu; nieruchomość
15   3, III|         muzyka nagle umilkła i po świetlicy rozchodzić się zaczął do
16   3, III|        drużki i drużbantowie, a w świetlicy, za oknami, za drzwiami,
17   3, III|           składanymi. Gdy jedni w świetlicy zajadali, inni, czekając
18   3, III|        zalecali, gwarzyli.~Fabian świetlicy nie opuszczał ugaszczając
19   3, III|         weselnemu trochę starsi w świetlicy gwarzyli, ale młodzieży
20   3, III|    gospodarzem zagrody poszedł.~W świetlicy pomimo pootwieranych okien
21   3, III|           nie był, ale panujący w świetlicy upał i przez dzień cały
22   3, III|       Wielu z tych, którzy środek świetlicy tłumem ruchliwym napełniali,
23   3, III|          otwarte okna wlatywał do świetlicy szelest topoli, a z daleka,
24   3, IV |      niebie, gdy Witold wbiegł do świetlicy Fabiana, w której dokoła