Tom, Rozdzial

 1   1, I  | owadów nad równiną w gorącym powietrzu, nad niewielkimi wzgórzami,
 2   1, I  |    Nad niektórymi dachami, w powietrzu czystym i spokojnym wzbijały
 3   1, V  | ogrodzeniem przesunęła się w powietrzu błyszcząca kosa i rozległo
 4   1, VI |  trząsł się i zwiędłą ręką w powietrzu wygrażać zaczynał. Za nim
 5   2, II |  podniosła i poruszyła nim w powietrzu prawie groźnie.~- Cóż ty
 6   2, II |  ruchem ramienia smyczkiem w powietrzu powiódł i na struny spuścić
 7   2, III|     niekiedy wznosił się i w powietrzu igrał biały puch przekwitłego
 8   2, III|      nim mrowiskiem ludzi, w powietrzu czystym, gorącym, rozchodząc
 9   2, III|     w przestrzeni i płonąć w powietrzu, aż wejdą znowu w żywych,
10   2, IV |  kształty. W cichym i parnym powietrzu powoli i nisko sunąc co
11   2, IV |     słońca, sprawiając tym w powietrzu zmienną grę promiennych
12   2, IV |     srebrną iskrą błysnęła w powietrzu.~Jan i Justyna płynęli dalej.
13   2, IV |      gałęzi sosny usiadła; w powietrzu jak w kadzielnicy olbrzymiej
14   2, IV |   głębi boru leciał i kulą w powietrzu toczyć się zdawał szum do
15   2, V  | białej pary przyćmiewając. W powietrzu jej nie było, nie było też
16   2, V  |      wszędzie: pod niebem, w powietrzu, na ziemi i na wodzie; tylko
17   3, II |    pałacyk... caca!~Palcem w powietrzu wykręcać zaczął.~- Wieżyczki,
18   3, II |   jak tylko mogła kołysała w powietrzu swoją wysoką i ciężką postać,
19   3, III|   ziemi; w przejrzystym więc powietrzu, za ogrodami, z których
20   3, III|      nazwisk rozlegało się w powietrzu i nad trawami lecąc sięgało
21   3, III|  wszyscy jeszcze na otwartym powietrzu stali, gdy z pola na drogę
22   3, IV |      orszaku smyczki dotąd w powietrzu sterczące na struny opadły;
23   3, IV |   rzeką w coraz ciemniejszym powietrzu zabrzmiało imię:~- Janku!~
24   3, V  |   kołysały się jastrzębie. W powietrzu panowała chłodna, smętna,