Tom, Rozdzial

 1   1, II |    wyrazem w oczach, wołała:~- Oj ! oj ! o mój Boże! Co pan
 2   1, II |       w oczach, wołała:~- Oj ! oj ! o mój Boże! Co pan wyrabia!~
 3   1, III|  pustyni - szepnęła kobieta.~- Oj! - krzyknął prawie mężczyzna -
 4   1, III|        uśmiechać się zaczął.~- Oj, ty, nadziejo moja!~Chłopczyk
 5   1, IV |     leśnictwem wytoczyli!...~- Oj! te procesy! - stęknął pan
 6   1, VI |    moment jękliwie wymawiał:~- Oj, biedne my, panoczku, biedne
 7   1, VI |        biedne bez tego wygonu! Oj, k a b to prawda była, panoczku,
 8   2, II |     nie myślę, ale bolało mię, oj jak mię bolało, że ty, mój
 9   2, III|       odpowiedziała Justyna.~- Oj, to źle! trzeba, żeby był!
10   2, III|   wyrazem goryczy i pogardy.~- Oj, wy, wy, złośniki, drapieżniki,
11   2, III|  szczerym, głośnym śmiechem.~- Oj, Adaś, Adaś! - wśród śmiechu
12   2, III|          Ja okropnie zmęczony! oj, oj, oj! jaki ja zmęczony!
13   2, III|      Ja okropnie zmęczony! oj, oj, oj! jaki ja zmęczony! Chyba
14   2, III|     okropnie zmęczony! oj, oj, oj! jaki ja zmęczony! Chyba
15   2, V  |     ogień rozniecać zaczęła:~- Oj, oj! nie potrafi! - na całe
16   2, V  |       rozniecać zaczęła:~- Oj, oj! nie potrafi! - na całe
17   2, V  |        moje wyciekło. Korczyn! oj! i domyśleć się teraz nie
18   2, V  | wstydno byłoby tak chodzić!... Oj, oj, włosów dużo, aby rozumu
19   2, V  |     byłoby tak chodzić!... Oj, oj, włosów dużo, aby rozumu
20   3, II |     naszych warunkach życie... oj, życie!~Roziskrzonymi oczami
21   3, II |   głowy obie ręce podniosła:~- Oj, Boże mój, Boże - zawołała -
22   3, III|       myśli, że nie postarzał? Oj, oj! Wieczny śmiech! Nie
23   3, III|   myśli, że nie postarzał? Oj, oj! Wieczny śmiech! Nie my
24   3, V  |       brat siostrę, lubisz?... Oj, królu mój, jakże ty mnie