Tom, Rozdzial

 1   1, V  |   ukazywały się jej duże, bose nogi. Z dala już widać było bławatkowy
 2   1, V  |  przestępowały takie znakomite nogi, a nie wiadomo, co by to
 3   1, VI |      pierwszy raz na tej ziemi nogi swoje postawili...~Umilkł
 4   1, VI |      pierwszy raz na tej ziemi nogi swoje postawili. Aż jednego
 5   2, I  |       czerwony Boleś z nogą do nogi kanapy przywiązaną. Ten
 6   2, II |      leczyć się trzeba... Ja w nogi, a dzieci za mną! "Lecz
 7   2, II |  świeżą kokardę i włoży jej na nogi warszawskie pantofelki...
 8   2, III|   jakby odtrącić go chciała, z nogi na nogę przestępując, głową
 9   2, III|       podrzucając ciężko obute nogi. Żona i córka jego żęły
10   2, III|   ramiona u piersi skrzyżował, nogi daleko przed siebie wyciągnął
11   2, IV |  zdeptały go ludzkie i końskie nogi i łez niemało na niego spadło...~-
12   2, IV | Nachylił się, poznał mnie i na nogi postawił. "A co?" - zapytał.
13   2, IV |        nieprzytomności wodząc. Nogi pod nim trzęsły się i z
14   2, V  |       oczy zmruż i rzuć ją pod nogi, a pocieszenia sobie jakiego
15   2, V  |  Zdawać by się nawet mogło, że nogi jego nabrały nagle większej
16   3, II |   który czapkę mnąc w rękach z nogi na nogę przestępował, wzdychał
17   3, II |      gardle ją dławić zaczęło, nogi chwiały się pod nią.~- A
18   3, II |     wychwalała je, do wielkiej nogi swej przymierzała z uszczęśliwieniem,
19   3, II |  opierając się o stół, bo może nogi posłuszeństwa jej odmawiały,
20   3, III|       im wywabiało rumieńce, a nogi obciążało niewidzialnymi
21   3, III|     panny, i do konia, że bose nogi, rozczochrana kosa i samodziałowa
22   3, III|        do tańca grają, już się nogi zwijają! Krakowiaka, Zaniewscy!~
23   3, III|     krzyknęła i oboje na równe nogi zerwali się z płotka. Pomiędzy
24   3, IV |        Że chodziły po was moje nogi,~Teraz nie będą!~Julek trzecią