Tom, Rozdzial

 1   1, I  | współtowarzyszkom podróży. Był to mężczyzna trzydziestoletni, wysoki
 2   1, I  |     Jednakowoż jaki to był kiedyś mężczyzna... przystojny, odważny,
 3   1, I  |           Na wozie stojący wysoki mężczyzna w znacznym już od dwóch
 4   1, II |     prawda?~Wzywany na świadectwo mężczyzna nie odpowiadał. Światło
 5   1, II |      Wykwintny, w cieniu siedzący mężczyzna uczynił ruch zdziwienie
 6   1, II |           niż wszyscy. ~Wykwintny mężczyzna, którego binokle połyskiwały
 7   1, II |          one i do gabinetu wszedł mężczyzna wysoki, barczysty, siwiejący,
 8   1, III|             Oj! - krzyknął prawie mężczyzna - bodaj, że lepiej byłoby
 9   1, III|    ogorzały, zmęczony i zgryziony mężczyzna w długich butach i płóciennym
10   1, III|      będziemy w poezji - przerwał mężczyzna - a tymczasem bank lub lichwiarze
11   1, III|       Wtedy ten pleczysty i silny mężczyzna zaśmiał się zrazu krótkim,
12   1, VI |          opuściła ręce na kolana, mężczyzna twarz oparł na dłoni. Słuchali
13   2, II |         tą badawczością, z jakimi mężczyzna zbliża się do kobiety, względem
14   2, III|      zręcznością, której niejeden mężczyzna mógłby jej pozazdrościć,
15   2, III|        uboga, samotna para ludzi. Mężczyzna był tam bosy i cały odziany
16   2, III|          To nic, że takim wielkim mężczyzną wyrosłeś, swoim babom dopomóc
17   2, III|           Oparty o odrzwia wysoki mężczyzna, którego śnieżna koszula
18   2, III|          w rozmowie ich nie było. Mężczyzna trzymał w ręku garść dzikich
19   3, II |           krokiem naprzód dążyła. Mężczyzna, do rydza ze sterczącymi
20   3, II |      ruchach. Ale też i ten młody mężczyzna, którego dymkowy surdut
21   3, II |         miłości, ty, wykształcony mężczyzna i artysta, mówiąc to myślałeś?
22   3, III|          jakim sposobem taki duży mężczyzna mógł taki cienki głos z
23   3, III|         Jak Boga kocham - szeptał mężczyzna - stryj i brat nadaremnie
24   3, III|         wieczór! Wieczna głupota! Mężczyzna zawsze od baby mędrszy.