Tom, Rozdzial

 1   1, II |        przysięgam paniom! jak Boga mego kocham, wcale nie mistyfikuję... -
 2   1, II |          Justysia jest krewną męża mego, córką jego ciotecznej siostry.
 3   1, V  |         wierność dla tego bohatera mego. Niewidzialny cielesnym
 4   1, V  |             Wszystko to pochodzi z mego własnego sadzenia i starania.
 5   2, II |            było prawdziwą potrzebą mego serca, której odmówić sobie
 6   2, II | porozmawiać. Wytłumaczę cl zagadkę mego złamanego życia, a wtedy
 7   2, III|     zaszedłem dla obaczenia, wiele mego żyta na przyszły tydzień
 8   2, III|             kiedy te chamy ćwierci mego prawowitego za gonu nie
 9   2, III|            pan ją weźmiesz, ale od mego Janka, który zarówno jest
10   2, III|          tylko, widzi pan, ja ojca mego... dla mnie ojciec... no,
11   2, IV |           myślach tak nadmiar ojca mego polubił pan Andrzej. Ale
12   2, V  |           tam też gwiazda kochania mego zaświeciła. Może niejeden
13   2, V  |      pozwoleniem, proszę dziadunia mego nie ruszać... już ja sama
14   3, II |          Jeszcze i teraz rodzonego mego brata syn, Józef Giecołd,
15   3, II |       dzierżawach chodził... Brata mego syn jeszcze i teraz dzierżawę
16   3, II |            będzie o tym, że u boku mego staniesz, cóż nas to obchodzi,
17   3, II |        dawna. Był on przekleństwem mego dzieciństwa, kiedy zabijał
18   3, II |           Utopiłem w nich dwa lata mego życia. J'en ai assez!~-
19   3, II |          nią przez tyle lat pobytu mego za granicą zżyłem się, nic
20   3, II |         krajach czułem przybite do mego czoła piętno niższości,
21   3, IV |           się woli bab, które by z mego dziecka zrobiły ładnie ufarbowany
22   3, IV |           przyczyniło się wiele do mego ściemnienia i zdziczenia,
23   3, V  |          biednego i dobrego kuzyna mego! - zaczęła. - Jednak nie
24   3, V  |         nie obarczaj tak strasznie mego sumienia... Jak widmo zamordowanej