Tom, Rozdzial

501   3, I  |            dwóch lat zresztą, prawie od czasu gdy Zygmunt ożeniony
502   3, I  |           wszystko ucichło.~Tak było od dawna, więcej niż od roku;
503   3, I  |            było od dawna, więcej niż od roku; tak było ciągle. Dlaczego?
504   3, I  |            spostrzeżeń i uwag, które od czasu stałego osiedlenia
505   3, I  |       zniechęcenia, które gniotły go od dawna. Oglądał się dokoła
506   3, I  |          czego innego spodziewał się od niej niż to, co otrzymał.
507   3, I  |             W szkole sztuk pięknych, od niechcenia przebywanej,
508   3, I  |              niechcenia przebywanej, od niechcenia przerzucał starożytnicze
509   3, I  |     najemników rozkopywało, potnieli od upału, prawie ślepli od
510   3, I  |              od upału, prawie ślepli od rozpatrywania każdej wyrzuconej
511   3, I  |             Utył znowu! Rzecz dziwna od czego on tyć może? Nudzi
512   3, I  |            polską...~Nagle odskoczył od rozkopanego wzgórza i daleko
513   3, I  |          była gromadka ludzi, którzy od strony wsi na krańcu łąki
514   3, I  |               Dziś przecież, tak jak od czterech lat zawsze i co
515   3, I  |           oskarżał świat zewnętrzny. Od zewnętrznego świata oczekiwał
516   3, I  |           zgadzał się z dzisiejszym, od dość już dawna zresztą trwającym
517   3, I  |         utkwiły w twarzy męża, który od kart książeczki wzroku nie
518   3, I  |              ręką męża wykonany było od dnia zaręczyn z Zygmuntem
519   3, I  |           zaczynające rozdzierać się od zwątpienia serce kobiece;
520   3, I  |              posażną jedynaczkę. Ale od tego czasu minęły dwa lata.
521   3, I  |          Korczyna... Wzięłam ją sama od posłańca i tu położyłam...
522   3, I  |            kobieta - podobała mu się od razu i coraz więcej się
523   3, I  |           tego małżeństwa pracuje, i od pana Kirły słyszałam, że
524   3, I  |             Korczyńskim oddawała się od lat dwudziestu kilku, było
525   3, I  |           Przechodziło to jej siły i od dawna jut przekonała siebie,
526   3, I  |      przejmującą, mistyczną rozkosz. Od dawna nieobecny i niepowrotny,
527   3, I  |         obawy i żale, ratunku i rady od niej wzywając, a po części
528   3, II |  powiedziałeś, przejęło mię głęboko. Od jakiegoś czasu te same myśli
529   3, II |            wstrząsnęła głową.~- Nie, od jakiegoś czasu nie! Chociaż,
530   3, II |              dłońmi i kilku szramami od ostrza sierpa pochodzącymi.~-
531   3, II |            na świecie ludzie, którzy od takich myśli naprawdę z
532   3, II |           koni rozdzielonym. Stając, od pośpiechu, z jakim szedł,
533   3, II |          stajni pociągnęły.~Benedykt od chwili wmieszania się syna
534   3, II |           uczą. Dziwię się tylko, że od tylu lat nad książką ślęcząc
535   3, II |             w łeb sobie strzelę, ale od teorii nie odstąpię za nic...~
536   3, II |     wspomniałem!...~Ciemny rumieniec od siwiejących gęstych włosów
537   3, II |             Z wyjątkiem Kirły, który od kilku godzin bawił w Korczynie
538   3, II |            przy stole nie uprzedził. Od jakiegoś czasu okazywał
539   3, II |             które krążyły go okolicy od przybycia do niej Różyca
540   3, II |            raz pierwszy usłyszał był od żony pełne zdumienia i zachwycenia
541   3, II |         otarłszy, jakby do wstawania od stołu obie ręce o stół opierając
542   3, II |         Krzesło ze stukiem odsunął i od stołu wstał. Obok niego,
543   3, II |               czyżbym mogła odrzucać od siebie tak wielkie, niespodziewane,
544   3, II |             sarknął młody człowiek - od ziemi ledwie odrosła, a
545   3, II |             nie mogę!...~Jak uragan, od łóżka do szafy, to znów
546   3, II |              łóżka do szafy, to znów od szafy do łóżka biegała i
547   3, II |            drzwiach, zasapana trochę od szybkiego biegu, w swojej
548   3, II |          dokoła obrosłą, ściany domu od starości trochę wykrzywiane,
549   3, II |      wykrzywiane, strzecha miejscami od porastającego ją mchu zielona,
550   3, II | pomarańczowej prawie barwy ogorzałą, od spracowania twardą. Trochę
551   3, II |               może pani słyszała?... od Korczyna niedaleko... A
552   3, II |       dziwnie wyglądał. Dość wysoki, od karku do stóp jednostajną
553   3, II |            że niech Pan Bóg broni... od gęby sobie i dzieciom odejmuje,
554   3, II |             aby miał on sobie bardzo od gęby odejmować.~Przed ławą
555   3, II |         nagle wzrok utkwił w ścieżce od bramy ogrodzenia przez ogród
556   3, II |              i rękę na kłębie oparł.~Od wielkiego zadowolenia, jakie
557   3, II |            gościem był Witold, który od kilku już minut niespostrzeżony
558   3, II |           woda. Uśmiechając się więc od radości, żałośliwym jednak
559   3, II |             z panem dobrodziejem nie od dzisiaj znajomi... takim
560   3, II |     nawiedzał... Pan dobrodziej wie, od czego moje zdrowie na suche
561   3, II |           młodego Korczyńskiego znał od dzieciństwa, wmieszał się
562   3, II |          Starzyński brał się za boki od śmiechu, Fabianowa chichotała,
563   3, II |              na wzór żony, która już od dawna z twarzą na rękę opuszczoną
564   3, II |              zdrowsza nieco, chociaż od smutnych na rozpoczynający
565   3, II |         wyrozumiała, osłupiała zrazu od zdziwienia, a potem żądaniu
566   3, II |        obezwładnioną i zębami, które od alteracji srodze się już
567   3, II |     przychodzenia im z pomocą, płacz od czasu do czasu połykaniem
568   3, II |          nowych ran spodziewałem się od ciebie, ale może zagojenia
569   3, II |            coraz więcej oddalały się od siebie. Od tego wieczora,
570   3, II |              oddalały się od siebie. Od tego wieczora, kiedy Benedykt
571   3, II |       krzyknął Benedykt i twarz jego od włosów do szyi zalała się
572   3, II |             Bądźże łaskaw uważać mię od tego czasu za swego znajomego,
573   3, II |            który tym tylko różni się od wszystkich innych, że weźmiesz
574   3, II |    nieustanne rozjątrzenie, w którym od lat dwudziestu kilku żył
575   3, II |             wypogodzoną miną, jakiej od dawna już nikt u niego nie
576   3, II |      wjeżdżał, zobaczył odjeżdżający od ganku i nieco z boku w cieniu
577   3, II |            miasteczku otrzymany list od prawnika, któremu prowadzenie
578   3, II |             ażeby nie spóźnić się...~Od dobrego już dziesiątka lat
579   3, II |        zaczął. Dom ten znanym mu był od dzieciństwa; a chwilowe
580   3, II |          widoczek zaczął.~- Znasz go od dawna, kuzynie - obojętnie
581   3, II |           chcę, niczego więcej nigdy od ciebie nie zażądam, tylko -
582   3, II |       rozkazującym gestem usunęła go od siebie i dalej mówiła:~-
583   3, II |           wiem, odtrącała mnie wtedy od ciebie, broniła mię od ciebie,
584   3, II |         wtedy od ciebie, broniła mię od ciebie, wypędzała mię z
585   3, II |              ideałów wyżsi i czystsi od świata?...~Tchu mu zabrakło;
586   3, II |         życiu... O, znam go, znam go od dawna. Był on przekleństwem
587   3, II |        wszędzie, zawsze zaczynał się od... od gwiazd, a kończył
588   3, II |            zawsze zaczynał się od... od gwiazd, a kończył się w
589   3, II |           nie o tej, której świtanie od niedawna ja uczułam w sobie...
590   3, II |             ciekawego wzroku oderwać od niej nie mogący, wziął z
591   3, II |            wchodził do pokoju matki, od pierwszego spojrzenia poznać
592   3, II |            że usuwałaś mię starannie od wszystkiego, co powszednie
593   3, II |            te lata zupełnie odwykłem od tutejszej szarości i pospolitości,
594   3, II |            ziemi nie może być wolnym od usiłowań, walk, cierpień
595   3, II |              i jeszcze w przyszłości od rodziców otrzyma, wystarczy
596   3, II |          życie prawdziwie piekielne, od którego oszaleć można, nie
597   3, II |            samej nudy...~Unosił się. Od dawna już pracujące w nim
598   3, II |          bliżej!~A gdy o parę kroków od niej stanął, szeptem prawie
599   3, II |    słodyczami, truciznami etc., etc. od dziecinnych dni nie przestawałem
600   3, II |         wymówiła, a potem jedną rękę od stołu odrywając i ku oknu
601   3, II |               rozpaczniejsza jeszcze od pierwszej, bo nic już po
602   3, II |              bolesne prądy rozsyłała od kończyn do kończyn jej ciała,
603   3, III|              przepływały ciemniejszą od nich rolę, której spulchnioną
604   3, III|            ognisk płomieni i iskier. Od pozbawionego tych ognisk,
605   3, III|            dziedzińcach i uliczkach, od płotu do płotu i od budynku
606   3, III|       uliczkach, od płotu do płotu i od budynku do budynku, słały
607   3, III|           pracowite chłopy, chętniej od innych awantur szukali,
608   3, III|          przenoszący wszystkich, jak od wszystkich obecnych niewiast
609   3, III|              czapki, ukazywali czoła od policzków bielsze i czupryny
610   3, III|            pobożności swej Apostołem od dawna przezwany, wielkimi,
611   3, III|            prawie barwą odbijającymi od śnieżnych wygarnirowań rękawów,
612   3, III|               że pan Kazimierz pewno od Jadwiśki dostanie dudka
613   3, III|     twierdziła, że pan Jaśmont Janka od Jadwiśki odsadzi, bo daleko,
614   3, III|   Starzyńskich i dwie Zaniewszczanki od razu mówić zaczęły, że to
615   3, III|             mówić zaczęły, że to już od tego zależeć będzie, czy
616   3, III|       zwracało.~Wtem zieloną uliczką od bramy ku domowi wiodącą
617   3, III|         złociste, kędzierzawe, w tył od szerokiego czoła odrzucone
618   3, III|          usłużenia do tańca grywali. Od paru już godzin o ścianę
619   3, III|           kawałkiem tiulu, który jej od włosów aż do ziemi spadał,
620   3, III|            Giecołdowej, na zadarty i od płaczu zaczerwieniony nosek
621   3, III|   reprezentowany, nosić będziesz, bo od dzisiejszego dnia on zniknie
622   3, III|          nadszedł ten dzień weselny, od całej zgromadzonej asysty
623   3, III|       będziecie w spokojności, jedno od drugiego czerpiąc pocieszenie
624   3, III|    wszystkich na rzeź wydał, a teraz od jedynego ratunku ubiega...~
625   3, III|           zaczynał twarze rozgorzałe od jedzenia, rozmów i chichotów,
626   3, III|          przesłanych jej zza płotu i od otwartych wrót gumna, basowym
627   3, III|             zaraz bym mu co poradził od wszelkiego konowała lepiej!~
628   3, III|               z innej już strony, bo od korczyńskiego dworu, nadchodziły
629   3, III|          której ze strony przeciwnej od Anzelmowej zagrody posuwała
630   3, III|         skoczną polkę zagrała; tańce od godziny już niecierpliwie
631   3, III|          przywitał się z tym i owym; od początku tańców w kącie
632   3, III|        trochę ironicznie odpowiadał, od rówieśników usuwał się jak
633   3, III|           rówieśników usuwał się jak od ognia; matkę przemocą do
634   3, III|          Szybkim ruchem pąsowe grono od białego stanika odpięła
635   3, III|              jej wysoko spiętrzone i od pomady świecące włosy. Na
636   3, III|       papierowy wachlarz malowany, a od całej jej osoby biły błyski
637   3, III|           przemawiać do niej zaczął. Od braci już słyszała i z czułych
638   3, III|             i że zanosząc się czasem od śmiechu, końcem wachlarza
639   3, III|       tancerek. Nie była piękniejszą od kruczowłosej Osipowiczówny
640   3, III|       kruczowłosej Osipowiczówny ani od Antolki i Siemaszczanek
641   3, III|            ale miała w tańcu większą od tamtych powagę i grację.
642   3, III|            młodymi twymi latami mnie od szczęścia odgradzają. Czy
643   3, III|                Pan Michał wie, że ja od stryja i brata zależę. Oni
644   3, III|       uczynili, a przeciwnie, zawsze od nich dobroci i przyjaźni
645   3, III|           ale nie tylko z książek... od życia i od ludzi także,
646   3, III|              z książek... od życia i od ludzi także, i najwięcej...
647   3, III|              się w strony obie, niby od niechcenia, cienkim swoim
648   3, III|           nas, a do tego wiele też i od charakteru zależy. Jaśmont,
649   3, III|              wybaczyć jej trzeba, bo od dzieciństwa mnie znając
650   3, III|              i za dziedzictwo, kiedy od własnej żonki nieprzyrodzoną
651   3, III|         złego psa i bez strzelby dom od złodzieja obronić potrafi!~
652   3, III|     zamieszaniu rzucić wolno, bo nie od kogo, tylko ode mnie wszystko
653   3, III|        stareńki dziaduńku!~Im więcej od Fabianowej zagrody oddalała
654   3, III|            zaszła okoliczność, która od świeżego zdarzenia uwagę
655   3, III|              ku rzece i przylatujące od niej wiaterki nozdrzami
656   3, III|           Ale tłum prędko opuścili i od dawna już oboje znajdowali
657   3, III|              przeciwne wiatry daleko od nas odniosły...~Wtem umilkli,
658   3, III|            kotlinę wysokimi ścianami od świata odgrodzoną, na tę
659   3, III|             mąciło; woda je srebrnie od szklistej powierzchni odbijała,
660   3, III|           głową:~- Tak, tak to było!~Od skrętu rzeki dochodziły
661   3, III|             sama w ostatnim momencie od takiego losu uciecze? Może
662   3, III|            głupota! Mężczyzna zawsze od baby mędrszy. Prawda! Co
663   3, III|            za sobą i że niejeden raz od sąsiadów, wszelkimi niedostatkami
664   3, III|           siekł!...~- Jakby go język od dobrego słowa bolał...~-
665   3, III|      wszystko Bogu dziękując. I choć od pana Korczyńskiego, tak
666   3, III|              tym samym ogniu i sadzę od niego padającą na sobie
667   3, III|           pole i przed gromadą ludzi od próżniaków i hultajów nas
668   3, III|             to wie! Może też obydwie od ostatniego zginienia wyratował.
669   3, III|             wczoraj z dopustu bożego od końca świata przybył, nie
670   3, III|            do kogo przytulić się, ni od kogo rady i światłości zaczerpnąć
671   3, III|              i przy każdej okazji my od pana Korczyńskiego słyszeli,
672   3, III|              głupi jesteśmy, to znów od szkodników i złodziejów
673   3, III|            lub na stołach posplatane od okrywającego je białego
674   3, III|               ze zjeżoną kępą wąsów, od czasu do czasu pomrukiwał:~-
675   3, IV |          chóralny śpiew. Pani Emilia od stóp do głowy zadrżała.
676   3, IV |           się. Z rozszerzonymi nieco od przestrachu źrenicami zapytywała:~-
677   3, IV |             głośnym czytaniu Teresy, od ściany do ściany i od podłogi
678   3, IV |        Teresy, od ściany do ściany i od podłogi do sufitu, wśród
679   3, IV |              po cóż? Dziś znowu list od Dominika otrzymał i miał
680   3, IV |             się, że już ze trzy lata od ciebie wiadomości nie miałem;
681   3, IV |              już chwała Bogu, jestem od roku tajnym sowietnikiem,
682   3, IV |              pragnąłem, czyż wymagam od ciebie, abyś bił pokłony
683   3, IV |              co uzbierał z książek i od ludzi, wszystko, co włożyła
684   3, IV |         demokratyczne idee i teorie, od których urzeczywistnienia,
685   3, IV |      niewiedzę z sobą rozdzielanych. Od abstrakcji mających dla
686   3, IV |         poręczy jego jakby przyrósł; od bledszej niż zwykle i w
687   3, IV |             promyk światła, który by od ciebie padł na nich, odpłacić...
688   3, IV |         przekwitających twarzy, oczu od wpatrywania się w oblicze
689   3, IV |             której on sam nurzał się od tak dawna; co więcej, z
690   3, IV |           gwałtownym rzutem skoczyło od tego brata, który dumny,
691   3, IV |              chodził, ku temu, który od dawna z krwawą plamą na
692   3, IV |            czoło i oczy. O dwa kroki od niego na krześle siedzący
693   3, IV |            dom ten rozlegał się cały od dźwięku jego głosu hojnie
694   3, IV |       dziesiątki, ale dwie setki lat od tego czasu upłynęły, tak
695   3, IV |               Zmienił się zaś on nie od razu, nie nagle, ale stopniowo,
696   3, IV |    wdzięcznym ci będę, żeś mię nigdy od reszty ludzkości nie oddzielał,
697   3, IV |            nie chował. Gdyby nie ty, od kolebki pewno owinięto by
698   3, IV |        rześkim, pogodnym, jakim może od skończenia się złotej godziny
699   3, IV |              podnoszono, bo zdyszany od zmęczenia i ogniście zarumieniony
700   3, IV |          otwartym, Zaniewscy jeszcze od czasu do czasu na skrzypcach
701   3, IV |            muzyce dwie lub trzy pary od niechcenia czasem pokręciły
702   3, IV |           płócien. Kazimierz Jaśmont od bryczek wracając tu i ówdzie
703   3, IV |        rozwarły się ze stukiem drzwi od sieni i panna młoda wysoki
704   3, IV |          kiedy tam przyjechać, gdzie od tego czasu wszystkie myśli
705   3, IV |          drogę przerzynającą pole, a od każdej, niby rozwiewne skrzydło,
706   3, IV |             wodach rzeki. Więc i ona od dalekiego zakrętu płynęła
707   3, IV |              wyraźnie oddzielały się od siebie, a pomiędzy nimi
708   3, IV |           spod wody padały na nich i od stóp do głów oblewały ich
709   3, IV |      łagodnymi falami spływać zaczął od gwiazd, które stopniowo
710   3, IV |             wielka.~Wtem wśród ciszy od dalekiego punktu okolicy
711   3, V  |           Kirło. Przybywał widocznie od bogatego kuzyna, z Wołowszczyzny.
712   3, V  |            nie widziała, ale zapewne od dawna już ona nie śpi, szyje
713   3, V  |     najstarsza córka Kirłowej, która od dni paru bawiąc w Korczynie
714   3, V  |    podbiegłszy w rękę ją pocałowała. Od dawna już okazywała jej
715   3, V  |      wszystkie chmurki na suche lasy od ciebie frunęły! Cieszę się...
716   3, V  |          palcach, bo zamknięte drzwi od pokojów pani Emilii sprawiały
717   3, V  |    wystrojony, z bladawą twarzyczką, od kilku już chwil w kątku
718   3, V  |            przyrzekłam, że tu posłem od niego zostanę, otwarcie
719   3, V  |             to, co o tym przedmiocie od kuzyna swego wiedziała,
720   3, V  |             pani Emilia.~- Doprawdy! Od takiego szczęścia umrzeć
721   3, V  |    rozstrzygającą rzeczą jest to, że od wczoraj jestem zaręczoną...~
722   3, V  |  wypowiedziała zwolna, głosem trochę od wzruszenia drżącym.~Teraz
723   3, V  |            brak pracy właśnie był mi od dawna trucizną i wstydem!
724   3, V  |              księżny, harbuza dostał od tej... tej...~Ustami poruszył
725   3, V  |        przechodził. Otwierając drzwi od buduaru pani Emilii znowu
726   3, V  |          Benedykt z tą pogodą, która od kilku dni pomarszczoną jego
727   3, V  |    nieposkromioną gamą odwróciła się od niego, sień przebiegła i
728   3, V  |             kochany! A toż my z tobą od dwudziestu kilku lat we
729   3, V  |         wdzięczen, i nie puszczę cię od siebie, jak sobie chcesz,
730   3, V  |                 Panie dobrodzieju! - od progu zawołał - to jest
731   3, V  |       kobierca pól. Niebo było białe od okrywających je obłoków,