Tom, Rozdzial

 1   1, I  |            poezji i ich miłości... Żyję tak, jak oni wszyscy, bo
 2   1, III|           to pustynia?~- Ja ciągle żyję na pustyni - szepnęła kobieta.~-
 3   1, III|         czego nie mam. Cóż ja mam? Żyję w tym kącie jak zakonnica,
 4   1, III|            i przyjemności jakie... Żyję na pustyni... nikogo nie
 5   1, III|            i wygodnie. Ja uczciwie żyję (temuż to i w spekulacjach
 6   1, III|     pustyni!. Ot, ja to na pustyni żyję! Ani wygadać się przed kim,
 7   1, IV |              A stara Maksymowa czy żyje? - zapytał Witold.~- Żyje,
 8   1, IV |          żyje? - zapytał Witold.~- Żyje, zdrowiuteńka!~- To dobrze!
 9   1, V  | przywiązany nie byłem...~- A matka żyje?~- Żyje, chwała Bogu, ale
10   1, V  |         byłem...~- A matka żyje?~- Żyje, chwała Bogu, ale ja z nią
11   1, V  |               Niech pan Korczyński żyje i zdrów będzie długie lata...
12   2, III|  trzydzieści lat ma i bez kochania żyje. Żenić się czas...~- Co
13   2, V  |           czy z synowcem w zgodzie żyje?~Długo obie z twarzami ku
14   3, II |        świetle śmierdzącej łojówki żyje...~- Albo - zaprzeczył Witold -
15   3, II |           mu ojciec umarł... matka żyje jeszcze i w Rzymie na dewocji
16   3, II |            podobało, ale dopóki ja żyję, moja córka nie będzie bywać
17   3, II |          wiem, słowo honoru, po co żyję i chleb na tym świecie jem!
18   3, II |           patrzeć nie będę. Dopóki żyję, nigdy na tej piędzi mojej
19   3, III|          jak w raju na tym świecie żyje i nie nadmiar mocno na Korczynie
20   3, IV |            wielkiej stolicy... Czy żyje jeszcze stary Jakub?~Jeszcze
21   3, IV |         moja wina! O miedzę z nimi żyję i palcem, aby temu zapobiec,
22   3, IV |           takich oczu cudnych, jak żyję, nie widziałem!~Na majową
23   3, V  |        całego serca i jak w to, że żyję, wierzę, że jestem kochaną -