Tom, Rozdzial

 1   1, II |        siedzących mężczyzn, z kolei zwracając się ku jednemu i drugiemu,
 2   1, II |             i z komiczną desperacją zwracając się do pani domu - chyba
 3   1, II |           perfumy. Pociągnął wąsa i zwracając się do żony rzekł:~- Może
 4   1, III|         swym najmniejszej uwagi nie zwracając Korczyński zapytał:~- A
 5   1, IV |            męża, który z galanterią zwracając ku niej swą delikatną, bladą,
 6   1, V  |                 To idź i zasypuj!~A zwracając się do Justyny znowu trochę
 7   1, V  |              odpowiedział Anzelm.~I zwracając się do Justyny zwykłą sobie
 8   2, II |           być nie musiało, bo znowu zwracając się ku domowi prawie głośno
 9   2, II |              Ale spojrzał na wędy i zwracając się ku dziedzińcowi zawołał:~-
10   2, III|        Śmiejąc się i w różne strony zwracając ściskał ręce Starzyńskiej,
11   2, V  |           szeptała Justyna. Ale ona zwracając ku niej swą żółtą twarz,
12   3, I  |            próbowała, ale on twarzą zwracając się ku oknu po paru sekundach
13   3, II |           zagrodzie hoduje...~Nagle zwracając się ku towarzyszce zapytał:~-
14   3, II | przestawania z wiejską ludnością...~Zwracając się ku domowi Benedykt sarknął:~-
15   3, II |            potem...~Stanął i twarzą zwracając się ku folwarcznemu dziedzińcowi
16   3, II |             ojcu wesołych drwin nie zwracając. Teraz naprzeciw niej siedząc
17   3, II |          pani Emilia.~- A tak - nie zwracając oczu na żonę energicznie
18   3, III|          ciemne okulary ku sufitowi zwracając skruszonym głosem prawił:~-
19   3, III|     wyskakując, a co moment pyskiem zwracając się ku rzece i przylatujące
20   3, III|           jak go nazwali, sędzi się zwracając, a zawsze kończąc wyrażeniem
21   3, IV |         siły krzyknął i ku sąsiadom zwracając się obu rękami jak młyńskimi
22   3, V  |         przerażone oczy ku siostrze zwracając obu już piąstkami spódnicę
23   3, V  |     przyjazne. wejrzenie na Kirłową zwracając z lekkim ku niej ukłonem