Tom, Rozdzial

 1   1, I  |           Zamyśliły się obie i mimo woli zwolniły kroku, co najpierw
 2   1, II |    mimowolną poezję wspomnień. Mimo woli wspomnieć tu trzeba było
 3   1, III|            ale czasem sam, z dobrej woli, zaczynał uczyć się żarliwie,
 4   1, V  |            żywo też i zupełnie mimo woli odpowiedziała Justyna.~Uśmiech
 5   1, V  |           wolność ma!~Znowu, pomimo woli może, podniósł głowę, oczy
 6   2, I  |         budzeniu się młodej myśli i woli. Za nimi szedł poważnie
 7   2, II |       chwilę, by ukryć uśmiech mimo woli wybiegający mu na usta.
 8   2, II |        zachodziły w niej pomimo jej woli i wiedzy, mocą wpływów i
 9   2, III|            zagonie złożyć. Ale mimo woli wzniosła ręce wyżej, niż
10   2, IV |         pięć lat nie byłem... Stryj woli na Mogiłę tamtą drogą chodzić,
11   2, IV |          rozumiał ją wybornie. Mimo woli ku niej pochylony, z wytężonym
12   2, IV |       gniewny gest uczynił i pomimo woli wybuchnął:~- Ot! nie przyrodził
13   2, V  |            choć niskiego, i własnej woli przy mężu kochanym i kochającym
14   2, V  |         sobie jakiego szukaj, ażeby woli boskiej nie sprzeciwiać
15   2, V  | przypomnieniach i zgryzotach pomimo woli utopię się pamięcią, dwa
16   3, I  |           do której jednak mimo jej woli i wiedzy mieszało się coś
17   3, I  |          przypuszczać mogła. Pomimo woli przy zbliżeniu się jego
18   3, I  |            pociągów i pokus. Pomimo woli odzywała się w niej żądza
19   3, I  |            żałobnego stroju, pomimo woli i wiedzy przemawiać nieraz
20   3, III|         wystąpiło mu na czoło. Mimo woli rękę w górę podniósł.~-
21   3, IV |       spodlałem tak, aby poddać się woli bab, które by z mego dziecka
22   3, IV |          ziemi pokój ludziom dobrej woli! - modlił się Apostoł.~-
23   3, IV |      Spuściła oczy, ręce jej pomimo woli szukały fartucha, ale go