Tom, Rozdzial

 1   1, II |         dziób ku kawałkowi cukru. Widocznym było, że ludzie ci byli
 2   1, II |   włożywszy przygryzać go zaczął. Widocznym było, że Różyc nie wiedział
 3   1, II |        nadjadą...~- A, prawda - z widocznym uczuciem rozczarowania szepnęła
 4   1, IV |           był ten, kto go teraz z widocznym połączeniem żarliwości z
 5   1, IV |         prawo...~- Mój Widziu - z widocznym już znudzeniem przerwał
 6   1, IV |      spostrzegał i nie odgadywał. Widocznym było, że obojętna dla wszystkiego,
 7   1, IV |       progu salonu pan Benedykt z widocznym i szczególnym uszanowaniem
 8   1, V  |          głośniej już, prędko i z widocznym pragnieniem okazania się
 9   1, V  |     piękności, to bynajmniej! - z widocznym niezadowoleniem odpowiedział -
10   1, V  |            to na Justynę patrząc. Widocznym było, że pragnął być tu
11   1, VI |       które objawiało się także w widocznym drżeniu rąk jego i całej
12   1, VI |        wyrzucić nie mógł. Teraz z widocznym naprężeniem rysów wiązał
13   2, III|           już ze zboża obranych z widocznym zadowoleniem kępką sterczących
14   2, III|      robotę swą patrzali za nim z widocznym przestrachem w oczach, któremu
15   2, III|          której od przeszłej zimy widocznym był aspirantem . Ale drugi...
16   2, III| czynnościom przyświeca...~Mówił z widocznym roztargnieniem, o czym innym
17   2, V  |         się brała. Jednak wkrótce widocznym się stawało, że składały
18   3, II |           tobie...~Ostatnie słowa widocznym zadowoleniem okryły ciemną,
19   3, II |  dwuznacznikami, ze szczególnym i widocznym lubowaniem się powtarzał.
20   3, II |         sąsiedzi, jak kto siedzi. Widocznym było, że Fabian pochwałami
21   3, III|       przez ogród do domu dążyła.~Widocznym zresztą było, że wszyscy
22   3, V  |           do salonu ją zapraszał. Widocznym było, że dla tej kobiety
23   3, V  |       oczami po obecnych wodziła.~Widocznym było, że wolałaby przed