Tom, Rozdzial

 1   1, II |          A dzieci! - krzyknęła. -Toż Widzio i Leonia powinni
 2   1, IV |     cicho do sąsiadki szepnęła.- Toż to Kirłowa zjawia się tutaj!
 3   1, IV |       obejrzało, wybuchnęła:~- A toż co?...~I dźwiękiem własnego
 4   1, IV |       wie? - ciągnął żartowniś - toż to pierwsza miłość mężulka...
 5   1, IV |    porzeczek przyozdabiała. ~- A toż co? - głowę podnosząc krzyknęła
 6   1, V  |       czapce głowę podniósł.~- A toż co? a gdzież Janek? - na
 7   1, V  |         rąk grable wypuścił.~- A toż co? Kto tam w sadzie?~Żółty
 8   1, V  |        cofnął się ku domowi.~- A toż co? - zawołał - z Korczyna...
 9   2, I  |         a potem wykrzyknęła:~- A toż co?~Drogą pomiędzy gajem
10   2, I  |           nieocenionyl- wołał. - Toż bym dopiero niespodziankę
11   2, II |         i na stole położyła.~- A toż skąd? - wskazując bukiet
12   2, II |         zdolnym był wymówić:~- A toż co? skąd? dlaczego?~Ale
13   2, III|         o to mnie bynajmniej! Za toż o lenistwo nigdy na ludzkie
14   2, IV |     węgla z pieca nie wyjmie. Za toż każdą grudkę ziemi jeden
15   2, V  |          na ziemię nie popadli. "Toż to człowiek!" - krzyknął
16   2, V  |    wykrzyknąwszy: "Jezus, Maria! toż to Franuś!" na śnieg padła...
17   3, II |         chwiały się pod nią.~- A toż co? - ze zdziwieniem zapytał
18   3, II | wyskoczyła i zagadała:~- Jezu! a toż to pan Starzyński! Bardzo
19   3, II |      Boże mój, Boże - zawołała - toż Jankowi zgryzota będzie,
20   3, III|       ozwały się kobiece głosy - toż to Jadwiśka! Czy ona rozumu
21   3, III|      kobiety zdrowie nadwerężał? Toż i u brata rączek na krzyż
22   3, V  |    niepotrzebna! Boże kochany! A toż my z tobą od dwudziestu
23   3, V  |      ciebie przy sobie nie miał? Toż ja nie tylko swojej, ale