Tom, Rozdzial

 1   1, I  |           krótkiej tej odpowiedzi poznać można było, że panna Justyna
 2   1, II |           Od pierwszego rzutu oka poznać w nim można było człowieka
 3   1, III|       było jednego rzutu oka, aby poznać, że myśli o jakichkolwiek
 4   1, III|         gry jej delikatnych rysów poznać można było, że czyniła w
 5   1, IV |      pierwszy rzut oka można było poznać studenta. Średniego wzrostu
 6   1, IV |          że będę miał przyjemność poznać pana, i tak obiecywałem
 7   1, IV |  wahających się, lękliwych ruchów poznać można było, że od wszelkich
 8   1, IV |        natchnionym artyście aniby poznać było podobna tego smakosza
 9   1, V  |    ściągłych i regularnym profilu poznać można było, że nie miał
10   1, VI |        Istotnie, każdy mógł łatwo poznać, że rozmaicie pomiędzy nimi
11   1, VI |   kondycji, i to tylko można było poznać i z mówienia ich, i z ubioru,
12   2, III|           widzi panienka, po czym poznać głupiego? Po śmiechu jego.
13   2, V  |   pierwszy rzut oka trudno byłoby poznać w niej tę Jadwiśkę Domuntównę,
14   3, I  |  wspaniałością zbudowany. Od razu poznać było można, że wzniósł go
15   3, I  |           i po ruchach jej pleców poznać można było, że gwałtownie
16   3, II |         uczynić mogli, aby mi dać poznać moją małość, moją nicość...
17   3, II |     świeciły jak czarne diamenty, poznać można było, że nie różaną
18   3, II |          od pierwszego spojrzenia poznać można było, że w drodze
19   3, III|       zwykłej mówności każdy mógł poznać, że potajemnie dręczył go
20   3, III|            że byli żywymi ludźmi, poznać można było tylko z ich oczu
21   3, III| należącego - co i po ubraniu jego poznać można było - nie tylko podobały
22   3, IV |  purpurowych kielichów Łatwo było poznać, że ta rozmowa z ojcem sprawiała
23   3, V  |      zapytał:~- Jakimże wypadkiem poznać się z nim mogłaś?~Trochę