Tom, Rozdzial

 1   1, II |          ale u mnie na polu wcale pięknie... Jeżeli zbiór i zwózka
 2   1, II |        oczyścił? Ty sama! Czyż to pięknie, aby panienka surduty czyściła?...
 3   1, III|          panną młodziutką, ładną, pięknie wychowaną i w której serdecznie
 4   1, V  |           ale troszkę... Jadwiśka pięknie staruszka dopatruje, lubi
 5   1, V  |          idź!~- A konie! I czy to pięknie, żeby stryj sam gościa w
 6   1, VI |        opowiadać. Trzeba go tylko pięknie poprosić... opowie.~Istotnie,
 7   2, I  |          spuszczonych powiek i na pięknie zarysowanych, przywiędłych
 8   2, II |   ucywilizowany rozkochany jest w pięknie, w harmonii, w rzeczach
 9   2, II |  zrośnięty, pomimo ciężkości swej pięknie na koniu wyglądał. Niegdyś,
10   2, III|       bywają objawiane: u jednych pięknie, u drugich brzydko... ale
11   2, V  |         co do tego, czy osoba tak pięknie na fortepianie grająca do
12   2, V  | nieboszczyk pan Szymon. Poszedł i pięknie, grzecznie szedł sobie nawet
13   2, V  |        nie robi, ja pannę Jadwigę pięknie o to proszę - cicho; ale
14   2, V  |          w karecie swojej woził i pięknie prosił: "Kochaj ty mnie
15   2, V  |          to orze! orać to jeszcze pięknie, poetycznie, ale on sam
16   3, I  |  Andrzejową stał właśnie na stole pięknie wykonany i oprawiony portret
17   3, I  |    książek i dzienników stała tam pięknie oprawiona, dość duża fotografia
18   3, III|          cienką, białą chustkę, z pięknie wyhaftowanymi jego cyframi.
19   3, III|       Proszę nachylić się! Czy to pięknie przy błogosławieństwie ojcowskim
20   3, III|        włosy nakładła i myśli, że pięknie. A to czysta trumna, galonami
21   3, III|         jej stanąwszy, prawie tak pięknie, jak Janek, zaśpiewał:~Koło
22   3, III|       zaklętym postrachem:~Jak to pięknie, jak to ładnie,~Kiedy żołnierz
23   3, III|          był to oszust, skoro tak pięknie i rozumnie gadał? - pomyślny