Tom, Rozdzial

 1   1, IV |           się zakochaną w nim bez pamięci, a on ma bardzo minę człowieka
 2   1, IV |          naszą wyrzuciłaś ze swej pamięci? Czy nie przemówisz do mnie
 3   1, V  |       przeszłości zbiegały do jej pamięci; szła prędko, ze schyloną
 4   1, V  |          Pojechały do Korczyna. Z pamięci Justyny nigdy nie wyszła
 5   1, V  |          przepraszam... Język bez pamięci, sekretu nie strzyma...
 6   1, VI |     wyciągające się ku staremu. W pamięci Justyny błysnęło wspomnienie.
 7   1, VI |         się w stary grobowiec i w pamięci jej uparcie powtarzać się
 8   1, VI |      wieki, pozostali w sercach i pamięci ludzi?~O parę kroków od
 9   1, VI |        zatrzymywał się i szukał w pamięci wyrazu lub nazwy, których
10   1, VI |     zmęczony niezwykłym wysiłkiem pamięci i myśli, kilka kropel potu
11   1, VI |          człowieka, który w głębi pamięci swojej budzi drzemiące wspomnienia,
12   1, VI |      dbają i w biedzie, w zasępie pamięci o nich mieć nie mogą...
13   2, I  |    szkolnych we wczesnych trudach pamięci i myśli wybujał jak młoda
14   2, IV |          piaskach była. Dla mojej pamięci to takie miejsce...~Nie
15   2, IV |          mówił dalej:~- Dla mojej pamięci te miejsce jest bardzo ważne,
16   2, V  |  sprzeczki i zdania wspominam i z pamięci swojej umyślnie je wybieram,
17   2, V  | ciągniętym przez rześkie konie do pamięci przywoływała klasyczne atletki,
18   2, V  |    odradzającej się i rozczulonej pamięci, jak wtedy, kiedy mu Anzelm
19   2, V  |          jakiej nigdy za ludzkiej pamięci nie bywało. Ludzi ledwie
20   3, I  |      wiernej miłości, porwać nici pamięci wiążące ją z człowiekiem,
21   3, II |         wiecznie tylko Giecołdy w pamięci zasadzone! Wczas już by
22   3, III|       skrzydłach jakiej miłości i pamięci? Zagadka! Dość, że w nutę
23   3, IV |         zmieść ze świata i z jego pamięci... A ziemia! Boże! dzieckiem,