Tom, Rozdzial

 1   1, V  |           drzewami; naprzeciw, jak okiem sięgnąć, niski owies i groch
 2   1, VI |       kwiatami wszelkich barw. Jak okiem sięgnąć, naprzód i ku górze,
 3   1, VI |             a żyć tylko pod boskim okiem. Całej pewności co do tego
 4   1, VI |           będzie pod jednym boskim okiem pozostawać. Może już tak
 5   1, VI |    cienistościach tej puszczy, pod okiem jednego Boga. Jeden z tych
 6   2, I  | przeciwległe wybrzeże, okryte, jak okiem sięgnąć, gładkim, wilgotnym
 7   2, III|           a wszędzie, szeroko, jak okiem zajrzeć i uchem zasłyszeć,
 8   2, III|       które zawsze sięgała chciwie okiem i ręką, tak imion i dziejów
 9   2, III|       bystrym, na wszystko uważnym okiem patrzała na to, co działo
10   2, IV |         zawołał - to pani choć raz okiem na mnie rzuciła! A ja wtenczas
11   2, IV |        zadumą za śnieżnymi ptakami okiem powiódł.~- Ciekawość podczas
12   2, V  |          tajnym nie było, że miłym okiem na mnie patrzała. Nie i
13   3, I  |            przemianom, na ściganiu okiem nowych strumieni myśli i
14   3, I  |           boku, pod jej czuwającym okiem, wzrość musi czysty od wszelkiej
15   3, I  |            przy tym stole, pod jej okiem dokonywanymi. Gdzieniegdzie
16   3, I  |           Korczyński. Równinę, jak okiem sięgnąć szeroką a jak szmaragd
17   3, II |          Kiedy dzieckiem pod twoim okiem rosłem i kiedy następnie
18   3, III|            krawędziom zagonów. Jak okiem zajrzeć, zdeptane przez
19   3, III|      spoglądało smętnym, uciszonym okiem. Tak jak ziemia, która uśmiechała
20   3, III|        plecy, wielką siłą ramion i okiem, które, acz na ciasne widnokręgi,
21   3, III|    niezmarszczonym czołem, wesołym okiem i łaskawą ręką te mirty
22   3, III|        razy po wzburzonym mrowisku okiem wiodąc szerokimi barami
23   3, III|            dziewczyna z zapłakanym okiem skarżyła się na kurhanie