Tom, Rozdzial

 1   1, II |       kopii ze sławnych obrazów i kilkanaście rodzinnych portretów w staroświeckich,
 2   1, V  |       szmer. Przed sobą, o kroków kilkanaście, zobaczyła wznoszącą się
 3   1, VI |           pas roślinności, ale co kilkanaście lub co kilkadziesiąt kroków
 4   2, I  |       przyparta. Składało ją chat kilkanaście, dość czysto i dostatnio
 5   2, II |      mówił dalej: - Właściwie, te kilkanaście tysięcy rubli są bagatelką,
 6   2, II | jakimkolwiek sposobem dostać, ale kilkanaście, od razu...~Uderzył się
 7   2, II |   przyznawał: winien był siostrze kilkanaście tysięcy i oddać je, skoro
 8   2, II |      walką Justyna rozdarła ją na kilkanaście drobniutkich płatków, które
 9   2, III|         wiązać.~Dalej, co kilka i kilkanaście zagonów, różowiały i błękitniały
10   2, III|         która pod dyrekcją starej kilkanaście już garści żyta z trudnością
11   2, III|     pośpieszyli, bo młodszy o lat kilkanaście, barczysty Ładyś i żona
12   2, III|           się znalazł przed nim o kilkanaście kroków, i nie poznał nawet,
13   3, I  |           do leżenia urządzonych, kilkanaście pięknych roślin w kosztownych
14   3, II |       śliwowy, w którym sterczało kilkanaście starych ulów, brzęczały
15   3, III| bohatyrowickich zagród. Na koniec kilkanaście nie wyprzężonych żółtych
16   3, III|    jeszcze najbliższych podwórek; kilkanaście osiodłanych koni stanęło
17   3, III|    wielkim się stawał, po kilka i kilkanaście. Witold w roli drugiego
18   3, III|          schodziło i zbiegało par kilkanaście.~Jan szerokimi krokami ogród
19   3, III|    ludzkiego dozna, ho! ho!...~Tu kilkanaście głosów zaśmiało się grubo
20   3, IV |     zaledwie kilka razy przez lat kilkanaście zamieniali się listami,
21   3, IV |  wojskowości pociąg czując. Potem kilkanaście wierszy listu zajmował opis
22   3, IV |          Zaledwie jednak przybyły kilkanaście słów półgłosem przemówił,
23   3, V  |          przez salon przebiegając kilkanaście słów wyszczebiotała do Zygmunta,