Tom, Rozdzial

 1   1, I  |     obejrzawszy się ujrzały za sobą długi wóz napełniony słomą, którą
 2   1, II |            wymówił i złożył na niej długi pocałunek, w którym cześć
 3   1, II |         kanwie poduszki; Korczyński długi wąs swój na gruby palec
 4   1, III|         drugim już długiem. Były to długi konieczne, z natury rzeczy
 5   1, III|            ze spuszczonymi oczami i długi wąs na palec zakręcając.
 6   1, VI |        okolicę z polem rozdzielała. Długi dzień letni zbliżał się
 7   1, VI |            się przed nimi parów tak długi, że końca jego najbystrzejsze
 8   2, I  |     pocałunek nie ceremonialny, ale długi i przyjacielski. Bardzo
 9   2, I  |             ze mną i moim posażkiem długi opłacił, ja sama starałam
10   2, II |      przewróciła, aż wpadła na dość długi korytarz, u którego końca
11   2, II |         myślał, ze spuszczoną głową długi wąs do połowy prawie w usta
12   2, III|        chłopiec, który istotnie jak długi rozciągnął się był na ścierni
13   2, III|             tuman pyłu owinął znowu długi szereg domostw i ogrodów,
14   2, V  |              Spod topoli widać było długi szlak Niemna, z jednej strony,
15   2, V  |             głowę, odrzucił pióro i długi wąs gwałtownym ruchem w
16   3, I  |           się nieraz, że przez czas długi poprzestawać mogła na pożywieniu
17   3, I  |    pociągając wąsa, który już wtedy długi i w dół opadający twarzy
18   3, II |             pocałunek szorstki, ale długi. Uśmiech, niewesoły jednak,
19   3, II |            na skraj świata skoczyć.~Długi wąs na palec motając i wzrokiem
20   3, III| najuboższymi byli. Procesując się w długi leźli. Adwokat - któż mógł
21   3, III|         przyjdzie gruncik sprzedać, długi pozapłacać i pod kościół
22   3, III|            mrze na pieniądze, bo ma długi i wielkie ekspensy; oni
23   3, V  |             i ze staraniem w biały, długi, bufami i koronkami okryty