Tom, Rozdzial

 1   1, III|        osadzając i na tych dwóch braci wkładając obowiązek wyposażenia
 2   1, III|       szwedzkie! Najognistszym z braci Korczyńskich był najstarszy,
 3   1, III|         pierwszy weszli do chaty braci Bohatyrowiczów, Andrzeja
 4   1, III| przyjmował i gościł w domu swoim braci i sąsiadów; z poważnymi
 5   1, III|    wszystkim, żé zabrakło mu obu braci. Andrzej Korczyński razem
 6   1, III|         grobowcem najstarszego z braci Korczyńskich. innego nie
 7   1, III|      także nieszczęścia dwu jego braci nadały mu aureolę rycerską
 8   1, V  | wychowania jej na jednym tylko z braci ciążyć nie powinien, że
 9   2, II |      najmłodszy z trzech niegdyś braci Korczyńskich, tak zamyślił
10   2, III|          dopóki koszulom mężów i braci nie nadały prawie olśniewającej
11   2, V  |      gromada spora, matka, dwóch braci, siostra, ale za to ziemi
12   2, V  |      Giecołdówna z domu, jeden z braci ekonomem u panów różnych
13   2, V  |      pójdzie, bo dwóch starszych braci już w wojsku odsłużyło -
14   2, V  |  zmarszczek była mogiłą jego obu braci? w których pogrzebane leżą
15   3, I  |      kilku laty jednego z trzech braci Korczyńskich zaślubiała,
16   3, II |        tylko mając ona za synami braci przepada, a Zygmuś, kiedy
17   3, III|     dziadunia pilnować musi, ale braci posłuchać musiała i obiecała,
18   3, III|    przemawiać do niej zaczął. Od braci już słyszała i z czułych
19   3, III|       długo opierała się namowom braci i konkurenta; jednak rozmyśliła
20   3, IV |        dziesięciu, niekoniecznie braci, ale rówieśników, przyjaciół,
21   3, IV |          Ale Elżusia miała kilku braci, z których najstarszego
22   3, IV |          rękę ucałować, a do jej braci, obok których przebiegał,
23   3, V  |          swoje pomiędzy biednych braci wnieść! Brawo! winszuję!