Tom, Rozdzial

 1   1, II |          Nie o te strony idzie - żywo podjął Korczyński - pod
 2   1, II |          zajmował się tym bardzo żywo, może uważał to sprawozdanie
 3   1, III|      mnie chciała?~- Ależ nie! - żywo zaprzeczyła kobieta - teraz
 4   1, IV |       swą jasną atłasową suknią, żywo poruszając głową ubraną
 5   1, IV |          się do nich przyłączył, żywo rozmawiając i gestykulując
 6   1, V  |      balu i wolałam iść w pole - żywo też i zupełnie mimo woli
 7   1, V  |         nie byłem...~Mówił teraz żywo i prędko, coraz więcej pozbywając
 8   1, V  |     przyjaźnie o panu wspomina - żywo odpowiedziała Justyna.~-
 9   1, V  |        wrogami nie jesteśmy... - żywo zawołał.~- Czy Fabianu język
10   2, I  | wkładając w ciemną rączkę Broni, żywo odpowiedziała:~- Zdaje się,
11   2, I  |     mężowi powierzył...~- Nie! - żywo zawołała - nie chcę, stanowczo
12   2, II |        Na wschody ganku wbiegała żywo, ale potem stanęła i długo
13   2, II |  pięknego jeszcze majątku bardzo żywo zajęty jest panną Orzelską;
14   2, III|       Owszem, czemu nie gadać? - żywo poruszając rękami i głową
15   2, IV |            Skąd pan wie o tym? - żywo zapytała.~Popatrzył na nią
16   2, V  |      Justyny usłyszałem?~Justyna żywo ku drzwiczkom podbiegła.~-
17   2, V  |    Widziała przed sobą wyraźnie, żywo, prawie jaskrawo zagrodę
18   3, II |         Szli prędko i rozmawiali żywo, tak żywo i z takim zajęciem,
19   3, II |    prędko i rozmawiali żywo, tak żywo i z takim zajęciem, że aż
20   3, II |          nie podoba, mój ojcze - żywo odrzucił Witold - samemu
21   3, III|          las dębów. Gdziekolwiek żywo i tłumnie zagadali, tam,
22   3, IV |   Androny! - krzyknął Benedykt i żywo podnosząc się z fotelu,