Tom, Rozdzial

 1   1, II |            O! - zawołał Kirło - widzi pani, jak dobrze się przypatrzył...
 2   1, III|     skrzydła drobne i drżące.~- Widzi tatko? motylki... o! jakie
 3   1, III| malusieńkie motylki... dla ryb, widzi tatko, na przynętę... ~-
 4   1, IV |         mówił znowu:~- Mnie to, widzi pan, niezmiernie interesuje...
 5   1, V  |       Słonko małego ptaszka nie widzi, jednakowoż on śpiewać zaczyna,
 6   1, V  |      psem, Sargasem, świata nie widzi, a do tego troszkę głupi.
 7   1, VI |        hej! Waszmoście panowie, widzi mi się, że ktoś tu dla mnie
 8   2, II |         która za nim świata nie widzi, młodą i śliczną żonę, tak
 9   2, III|       głośno prawiła: ~- Bo to, widzi panienka, po czym poznać
10   2, III|        zagadała stara. - Bo to, widzi panienka, z Jadwiśką Domuntówną
11   2, III|         oczami gadała:~- Bo to, widzi panienka, on pierwszy śpiewak
12   2, III|      kiego miłego spotkania! ~- Widzi Witold - zaostrzonego wąsika
13   2, III|      byłeś zbyt śmiałym, tylko, widzi pan, ja ojca mego... dla
14   2, III|     drugich kobiecie podawał.~- Widzi pani, jak bławatki już posiwiały!
15   2, III|       indyczego krzyku.~Michał, widzi pani, już z rok do Antolki
16   2, III|         mokrzycy, a ta gałązka, widzi pani, ja ją do rączki pani
17   2, III|         z cicha mówił:~- Bo to, widzi pani, już ja dziś z twarzy
18   2, IV |         z pagórków wyciągnął.~- Widzi pani, tam, ten trzeci od
19   2, IV |       tędy przejechali i tam... widzi pani te miejsce, gdzie jodły
20   3, II |     Franciszek ślepy, kiedy nie widzi, na co ja palcem pokazuję?
21   3, III|      Kiedy tak, to tak! Niechże widzi, że i ją Bóg i ludzie jeszcze
22   3, V  |    uspokoił się znacznie.~- Ale widzi pan dobrodziej, zawsze to