Tom, Rozdzial

 1   1, I  |         Z obu stron każdej drogi szerokim pasem bielały bujne rumianki
 2   1, I  |     chustkę, która za każdym jej szerokim i zamaszystym krokiem kołysząc
 3   1, I  |         zgniecionej twarzy. Szła szerokim, zamaszystym, do pośpiechu
 4   1, I  |       przyrody.~Prędko idąc, aby szerokim krokom towarzyszki swej
 5   1, III|          głowy nie wybił. Ale na szerokim świecie człowiek poniewoli
 6   1, V  |         ziela, szła wyprostowana szerokim i silnym krokiem, a spod
 7   1, V  |         powiódłszy po Justynie z szerokim uśmiechem pąsowych warg
 8   1, V  |   stolarstwa i jego przyuczyłem.~Szerokim gestem zatoczył dokoła:~-
 9   1, VI |          spódnicy opuszczając, z szerokim uśmiechem przed Anzelmem
10   1, VI |           bosy i w siermiędze, z szerokim, pięknym czołem i bujną,
11   2, I  |          kątach żyjących, ale na szerokim świecie rozpowszechnia się
12   2, II |         I prędko odwróciwszy się szerokim krokiem wyszedł z salonu.
13   2, III|  czuprynę w górę zaczesujący nad szerokim czołem, nie mógł na tę porę
14   2, IV |         samego szczytu wystającą szerokim, pogarbionym gzymsem twardej,
15   2, IV |        że takim samym uśmiechem, szerokim, dziecinnym, rząd śnieżnych
16   2, V  |    szczęścia nie żądający...~Jan szerokim krokiem przeszedł izbę,
17   3, I  |     czerwonym blaszanym dachem i szerokim, krytym podjazdem, którego
18   3, II |        różnych nowych pracach na szerokim świecie w dziedzinie agronomii
19   3, II |          wiele zapewne innych na szerokim świecie.~- Nieprawdaż, mon
20   3, III|   obwiązano białym krawatem, tak szerokim i twardym, że najlżejszego
21   3, III|     wielka, różowa, piegowata, z szerokim czołem i zawiesistym wąsem,
22   3, III| rozlegało się po ciemnym borze i szerokim polu, z wysokiej góry, w