Tom, Rozdzial

 1   1, III|          zwierzał się przed nikim, a raczej przed jedną tylko osobą
 2   1, III|            moich, ale wyrzekłbyś się raczej wszystkiego, zapomniałbyś
 3   1, V  |             tylko co ujrzany. Był to raczej mały i skromny obrazek wiejskiej
 4   1, V  |             schodzisz? - zawołała, a raczej zaśpiewała znowu matka.~-
 5   1, VI |         przecież zaczął iść dalej, a raczej wspinać się, na górę, po
 6   1, VI |            czymś, co go do milczenia raczej skłaniało. Zatrzymał raz
 7   2, II | Prawdopodobnie drugiego środka użyje raczej niż pierwszego, chociaż
 8   2, III|          kroków, i nie poznał nawet, raczej domyślił się, kim on był,
 9   2, IV |    natychmiastową burzą grożące, ale raczej białe obłoki mętną szarością
10   2, IV |           twarzy zastąpiła dumę albo raczej hardą odporność, z jaką
11   2, IV |             nich dwóch tylko należy, raczej do stryja, ale to już wszystko
12   3, I  |          rodową, nie majątkową, lecz raczej z idealistycznego pojmowania
13   3, I  |             paruset książek. Były to raczej książeczki niż książki:
14   3, II |             niewesoły jednak, gorzki raczej, pod długim wąsem mu przebiegł.~-
15   3, II |           szeptać ze sobą poczęli, a raczej ona szeptała, on zaś z pokornym
16   3, II |       nakazywało mu powściągać się i raczej wszystko znosić niż stargać
17   3, II |     zwycięstwa nie tracący, mówił, a raczej szeptał dalej:~- Jestem
18   3, II |           mamie chcę zaproponować, a raczej o co chcę bardzo usilnie
19   3, II |              w tobie przemówią... że raczej tu właśnie najpotężniej
20   3, III|      gęstwinach. Były to gęstwiny, a raczej wzdęte rzeki, dzikie puszcze
21   3, III|           ponurym. Słuchał jednak, a raczej z natężeniem wsłuchiwał
22   3, IV |          brwią namarszczoną mówił, a raczej wołał dalej: - Wiem, gdzie