Tom, Rozdzial

 1   1, II |         stołu...~- A! do stołu - powtórzył stary. - Dobrze... dobrze...
 2   1, V  |          się pracy!... - z cicha powtórzył.~Jan wbiegł z dziedzińca,
 3   1, V  | upamiętania przyjdzie!- głośniej powtórzył Jan, a z oczów jego tryskały
 4   1, VI |   przyjechał?~- Nie przyjechał - powtórzył Anzelm.~- Czy słowo uczciwości? -
 5   1, VI |         morga gruntu. Wszelako - powtórzył - między nami bywa...~Istotnie,
 6   1, VI |           Te... te... ten sam! - powtórzył.~- Tymczasem - mówił dalej -
 7   2, I  |    bardzo świetną...~- Otóż to - powtórzył.~- Szczególniej od tej swojej
 8   2, II |         gości!~- Dziękuję, nie - powtórzył gość z ledwie spostrzegalnym
 9   2, II |   ogromną czuprynę swą wkładając powtórzył chłopiec w siermiędze.~Przez
10   2, III| odbijającym zamyśleniem w oczach powtórzył słowa Justyny:~- Jedyna
11   2, IV |       pani przed siebie patrzy - powtórzył Jan.~To, co jej ukazywał,
12   2, IV |      rzekła Justyna.~- Chodźmy - powtórzył.~Skierowali się ku wyjściu
13   2, V  |     ukazywał i parę razy jeszcze powtórzył:~- Proszę! proszę do świetlicy!~
14   2, V  |  usłyszeli dopiero wtedy, gdy je powtórzył.~- Zdaje się - powoli zauważył
15   3, I  |       się ona nigdy, tak jak nie powtórzył się wypadek, który ją poprzedził.
16   3, I  |         trochę uśmiechem Zygmunt powtórzył:~- Impossible! Co? ona,
17   3, II |       swoich ręce jego trzymając powtórzył:~- Pocałuj mię, mój ojcze...~
18   3, II |         siebie...~- Nie ranić! - powtórzył Benedykt. - Masz słuszność!
19   3, II |       opór matki.~- Szaleńcem! - powtórzył - bardzo szanownym zresztą,..
20   3, IV |    światła przechodząc półgłosem powtórzył:~- W grobie! gdybyż wszyscy...
21   3, IV |      mocniej ręce syna ściskając powtórzył jeszcze po wielekroć:~-
22   3, V  |        buduaru pani Emilii znowu powtórzył:~- Teoś harbuza dostał...~