Tom, Rozdzial

 1   1, III|          że życzy sobie, aby od połowy jej posagu wypłacał jej
 2   1, III|   dochodów i w wypłacie drugiej połowy uczyni wszelkie dogodności
 3   1, III|       regularnością procenty od połowy posagu żony. Potem płacił
 4   1, IV | przebyły wielki przedpokój i do połowy salonu doszedłszy rozstawały
 5   1, IV |  palcach trzymając kieliszek do połowy jeszcze zielonym trunkiem
 6   1, V  |        błękitno pomalowanych do połowy kryło się w łanie biało
 7   1, V  |     posuwały się po ziemi, a od polowy ogrodu słyszeć już można
 8   1, VI |     czasem jedne zza drugich do połowy zaledwie wysunięte i wzajem
 9   1, VI |        po leżącej na ziemi i do połowy już obrobionej kłodzie drzewa.
10   1, VI |     słońce: poczerwieniało i da połowy ukryło się za borem.~- Mało
11   2, I  |         rozdzielała dom na dwie połowy, z których w jednej znajdowały
12   2, I  |      przez wąską sień z drugiej połowy domu. Na dworze pogoda stawała
13   2, II |   spuszczoną głową długi wąs do połowy prawie w usta wpychał i
14   2, III|   przerwawszy, u samego woza do połowy snopami napełnionego stojąc,
15   2, III|        a długie, blade ręce, do połowy w rękawy kapoty wsunięte,
16   2, IV |     wygodnym; przykrywała je do połowy jej biała suknia. Kilka
17   2, IV |        rozłamania życia na dwie połowy. Raz tylko z panią Emilią
18   2, IV |    Justyna wstąpiła na górę i u połowy jej pod rozłożystą topolą
19   2, V  |         wstęgą na dwie podłużne połowy przeciętą: głęboko czarną
20   2, V  |    krepy podobne.~Troje ludzi u połowy góry pod topolą stojących
21   3, I  |      rozłamać się miało na dwie połowy, pierwsza ta, która przeminęła,
22   3, III|      płoty i ściany budynków do połowy niemal tonęły w przedziwnie