Tom, Rozdzial

 1   1, I  |   głuchy i do cichego grzmotu podobny turkot faetonu, ale klekotliwe
 2   1, I  |  cieniu wierzby, której kwiat podobny do zielonawych robaczków
 3   1, III|    niż do osiadłego obywatela podobny, przyjmował i gościł w domu
 4   1, IV |      i on, położeniu będący i podobny prowadzący sposób życia.
 5   1, V  |      się u płota głuchy stuk, podobny do tego, jaki by sprawiła
 6   1, VI |    rój ludzki do roju pszczół podobny, ciężko i własnoręcznie
 7   1, VI |     przyozdobiony, że aby móc podobny mu zobaczyć, trzeba by cofnąć
 8   1, VI |       góry, monotonnością swą podobny do mruczącego u dołu strumienia.
 9   2, II | bardzo do różnobarwnej miotły podobny zawołała.~- Niech ciotka
10   2, II |      często, a ten do tamtych podobny jak dwie krople wody! Ależ
11   2, II | bardzo do różnobarwnej miotły podobny, nieustannie ze sobą rozmawiali,
12   2, III|   zaczął:~- Ale jaki pan jest podobny do stryja swego, pana Andrzeja!
13   2, III|      Andrzeja! Chryste, jakiż podobny! I czoło, i oczy, i głos,
14   2, III|   przemówił:~- Jaki do stryja podobny! Chryste! jakiż podobny!~
15   2, III|       podobny! Chryste! jakiż podobny!~I w miarę przedłużania
16   2, IV |    monotonny, prawie srebrny, podobny do tego, jaki wydaje łagodnie
17   2, IV |      szum do głuchego turkotu podobny. Wierzchołki sosen zakołysały
18   3, I  |  opuścił ten pokój do kaplicy podobny, w którym niedługo potem
19   3, I  |    cichego okrzyku zdziwienia podobny; palce jej szybkim, nerwowym
20   3, II |  wąsami i błyszczącymi oczami podobny, jedną rękę opierał na kłębie,
21   3, II |      chociaż dalekiej nadziei podobny, lecz więcej nic, nic prócz
22   3, IV |    był wieczór bardzo do tego podobny, równie ciężki i ponury.