Tom, Rozdzial

 1   1, I  |              sobie głowę, aby mnie i ojcu tych kilku własnych naszych
 2   1, II |              znać odziedziczył to po ojcu - a Leonię wysłała na pensję
 3   1, IV |              Widocznie ta wzmianka o ojcu sprawiła mu przykrość, wnet
 4   1, V  |              gorzko płakała, a o jej ojcu domowi z cichym śmiechem
 5   1, V  |             ciotka Marta mówiła mi o ojcu i stryju pana...~Znów twarz
 6   1, V  |              pan Korczyński na język ojcu wlezie...~ ~Córkę usunął
 7   2, I  |   dziewczynki tej nie opuszczając? I ojcu jego może się nie podobać,
 8   2, II |           żałośnie i prawie ze łzami ojcu w oczy patrząc wołała Leonia. ~
 9   2, II |         okien, powoli zwrócił się ku ojcu ale przez chwilę nie odpowiadał
10   2, II |       niebytności; syn spostrzegał w ojcu i w ojcowskim domu mnóstwo
11   2, III|              do skoku i rzucenia się ojcu z pomocą gotowy. W połowie
12   2, III|              strony. - Julek! biegaj ojcu pomagać!~I zaraz czerwone
13   2, III|          Jerzemu Bohatyrowiczowi".~- Ojcu Janka, jego ojcu - ze szczególnym
14   2, III| Bohatyrowiczowi".~- Ojcu Janka, jego ojcu - ze szczególnym ku Witoldowi
15   2, IV |     sprzedaje i pieniądze regularnie ojcu odnosi. Niemen i jeszcze
16   3, II |  lekceważącej galanterii, ani ku jej ojcu wesołych drwin nie zwracając.
17   3, II |       odcieniem dawnej żartobliwości ojcu Justyny półmisek podał.~-
18   3, II |            wtórowaniu na fortepianie ojcu do pokoju tego przyszła
19   3, II |              bardzo dobrze, o co jej ojcu idzie. Zachichotała.~- Ojciec
20   3, II |        czerpał tematy do opowiadania ojcu o różnych nowych pracach
21   3, IV |           nie będę siadała,~Jeszczem ojcu swemu nie dziękowała.~Dziękuję
22   3, V  |            do Justyny zwrócił się:~- Ojcu mówiłaś już o tym?~Nie miała