Tom, Rozdzial

501   3, III|             synowie pokutować i mrzeć za ojców, ale każdy w swoim
502   3, III|         państwo młodzi z asystą długo za obiadem przesiedzieli, bo
503   3, III|               ciche powietrze bijącą.~Za nimi, tuż przy drodze, synowie
504   3, III|             zaraz biegiem puścili się za stryjeczną, i z dala widać
505   3, III|            przyjacielsko z dziewczyną za ręce się ściskali, coś jej
506   3, III|               ścisnąwszy się z braćmi za ręce, kulawego konia dalej
507   3, III|              zaś gumna wrzało. Słońce za bór już zapadło. W szarej
508   3, III|            zapadło. W szarej godzinie za rzadkimi ogrodami Niemen
509   3, III|         ruchliwość tłumu znalazła się za ławą i rzędem obsiadujących
510   3, III|          poskokach ku wrotom pobiegł; za nim skoczyli Domuntowie
511   3, III|      uporczywie Witolda Korczyńskiego za ojca jego, Benedykta, poczytywał,
512   3, III|               wrota a Jaśmont Witolda za ramię pochwyciwszy do ucha
513   3, III|            przodem wybiegł, a wszyscy za nimi w poskokach biegli,
514   3, III|          śmiechy Ale on na zostawiane za sobą miny i gniewy wcale
515   3, III|             zaczęli i obejmować panny za nimi się znajdujące, a tancerka
516   3, III|         gromko niż melodyjnie huknął:~Za rzeką, za Niemnem,~Kukaweczka
517   3, III|          melodyjnie huknął:~Za rzeką, za Niemnem,~Kukaweczka kuka,~
518   3, III|             Kukaweczka kuka,~Mam tego za dudka,~Kto posażnej szuka!~
519   3, III|            mieć, że Antolka sama jest za mną...~I jeszcze ciszej
520   3, III|           staniał i tanieje,~Serce me za tobą pójdzie w puste knieje!~
521   3, III|               Kto to? Skąd to? Na co? Za co?~Ale niemało osób widziało,
522   3, III|              zaprowadzi!~- Dziękuję i za dziedzictwo, kiedy od własnej
523   3, III|         znaleźli się tacy, którzy się za dziewczyną ujęli. Naprzód
524   3, III|               donośny i nalegający:~- Za pozwoleniem wszystkich panów,
525   3, III|            żartu, choć i grubowatego, za grzech śmiertelny poczytywać
526   3, III|          poczytywać nie można ani też za niego na złe języki brać,
527   3, III|        zarzucenia nie ma. A jeżeli ja za ten postępek do panny Domuntówny
528   3, III|            doświadczył, podoba się ją za płochą zabawkę uważać, to
529   3, III|             dla jakiej przyczyny insi za niego ujmować się mają?
530   3, III|              że chamy tylko byle o co za łby się ciągają, w dobrej
531   3, III|        potężnym basem nucić zaczynał:~Za Niemen tam precz...~Ach,
532   3, III|              tam precz...~Ach, czegóż za Niemen?~Czy błoń tam kwiecistsza...~
533   3, III|            biegli i ani zauważyli, że za sobą pozostawiali dwoje
534   3, III|     ścigających szlaki blasków, które za łodziami to powstawały,
535   3, III|           milczeniu przepływały jedna za drugą, ciemne, ciche, lekkie
536   3, III|              ciche, lekkie jak widma. Za kolumną i księżycem, tam
537   3, III|               rzeka wspaniałym ruchem za ścianę boru skręcała, samotny
538   3, III|           dobywał się z jej piersi... Za rękę ją wziął.~- Nie trzeba
539   3, III|     powierzywszy, ochotnie i ciekawie za gospodarzem zagrody poszedł.~
540   3, III|            razem mówiło:~- My tu pana za pośrednika i orędownika
541   3, III|            pana przed srogim sąsiadem za ubłagalnika mamy!~Witold,
542   3, III|           niejeden raz słuszność miał za sobą i że niejeden raz od
543   3, III|            każdego przed sądy ciągał, za kłosek snopem, a za snop
544   3, III|           ciągał, za kłosek snopem, a za snop kopą wynagradzać sobie
545   3, III|         uboższymi gardził, prawie ich za ludzi nie mając...~Tu Fabian,
546   3, III|           jeszcze ściślej, a Fabian i za ramię go pochwycił.~- Bóg
547   3, III|             więcej jak dziesięciu. Ci za wszystkich plecy nastawili
548   3, III|             zaś jest bliski; najdalej za dwa tygodnie egzekucja nastąpi,
549   3, III|       ciężkiego oddechu trudno mu już za pługiem chodzić. Było jednak,
550   3, III|           zaciszku siedział horując i za wszystko Bogu dziękując.
551   3, III|         wtrącił się Starzyński - wesz za kołnierzem, wilk w oborze
552   3, III|              w oborze i chciwy sąsiad za miedzą!~- Królowa Saba przed
553   3, III|        siermiędze i z myślącą twarzą, za stołem siedząc, powoli,
554   3, III|              niżeli w egipską niewolę za marny pieniądz iść! Ale
555   3, IV |               jej mieszkańcem. Jednak za zamkniętymi drzwiami nieustannym
556   3, IV |            czytanie przerwać musiała. Za oknem, kędyś z dołu, podniósł
557   3, IV |              nam przeszkadzają! O, co za hałas! Moja Tereniu, każ
558   3, IV |         powiodło się mnie na służbie, za co dla naszego ojca wieczną
559   3, IV |                Widzisz... czy Stwórcy za nieśmiertelność dziękujesz?~
560   3, IV |          bratem, było świetne wydanie za mąż najstarszej córki. Za
561   3, IV |             za mąż najstarszej córki. Za pułkownika wyszła. Dla panny
562   3, IV |                Zresztą, zięć jego sam za lat kilka pewno jenerałem
563   3, IV |               motylki? lubisz ten bór za Niemnem, w którego głębi,
564   3, IV |                 Musisz zawstydzić się za posądzenie, że twój ojciec
565   3, IV |          plagi życia zapytywać: skąd? za co? dlaczego?~- My je zapytujemy -
566   3, IV |         stryja Andrzeja wspominają... za miłość; z jaką zbliżył się
567   3, IV |             jaką zbliżył się do nich; za trochę światła, za to, że
568   3, IV |              nich; za trochę światła, za to, że duszę ludzką w nich
569   3, IV |         żołnierzom w porze wojny, rok za dwa liczyć się powinien!
570   3, IV |               szumiały pytania: skąd? za co? dlaczego? w takich pytaniach
571   3, IV |             wspominać, bo ciągnie ono za sobą bladą marę strachu!
572   3, IV |           płótno blady w mgnieniu oka za ramiona go pochwycił.~-
573   3, IV |        zamknęło mu usta. Płynęły dnie za dniami, lata za latami -
574   3, IV |          Płynęły dnie za dniami, lata za latami - on milczał. Z czasem
575   3, IV |             przestał i myśleliśmy, że za wygraną dał, zapomniał.
576   3, IV |            zawsze najobojętniejszy... Za wiele i za wesoło bawił
577   3, IV |        najobojętniejszy... Za wiele i za wesoło bawił się w wielkiej
578   3, IV |                nie żądam... Istotnie, za wielką jest, a w tym, że
579   3, IV |         smutnie.~- Andrzej by na mnie za to nożem cisnął! Ale nie
580   3, IV |        których młodszy wiosłem robił.~Za Niemnem obaj na żółtą ścianę
581   3, IV |        hałasowali najwięcej, parobkom za furmanów im służącym głośne
582   3, IV |              muzykantów wieźć mający. Za nim ustawił parokonną bryczkę
583   3, IV |            Więc Kazimierz Jaśmont sam za uzdę poprowadził swego pięknego,
584   3, IV |   najstarszego obowiązkiem było wieźć za orszakiem weselnym wyprawę
585   3, IV |               nie zapomniała!~Stojący za nim Michał Bohatyrowicz
586   3, IV |              tą jechać żądał; tu było za ciasno, tam niewygodnie...
587   3, IV |      opuszczając grzecznie dygnęła.~- Za zaprosiny dziękuję - odrzekła -
588   3, IV |            się miał w podziękowaniach za to pozwolenie bywania u
589   3, IV |            tętent koni. Bryczki jedna za drugą skręcały na drogę
590   3, IV |         wdzięczną panu pozostanę.~- A za cóż ta wdzięczność? - zdumiał
591   3, IV |               się młody człowiek.~- A za to - odpowiedziała - że
592   3, IV |           donośnie zawołał:~- Ho! ho!~Za rzeką po głębinach boru
593   3, V  |            Osowiec i wyjechania z nim za granicę. On z żoną za parę
594   3, V  |             nim za granicę. On z żoną za parę miesięcy wyjechać postanowił,
595   3, V  |              zaraz, Rózia małą Bronię za rękę wzięła chcąc i ją uprowadzić.
596   3, V  |               zobaczył, do ogrodu też za nią pobiegł. Zygmunt niedbale
597   3, V  |           szczególny sposób ożywiona. Za nią ukazał się Kirło, z
598   3, V  |             nic w nieśmiałej postawie za przyjaciółką stanęła. Wszakże
599   3, V  |          słabym głosem zawołała:~- Co za szczęście dla Justynki!
600   3, V  |               Ale ja oszukiwać nikogo za żadne skarby świata nie
601   3, V  |               nią patrzał.~- A cóż to za diabeł? - zapytał. - Nigdy
602   3, V  |             szczęścia umrzeć można! - za poręczą fotelu zadzwonił
603   3, V  |            się przyrzekł i w szkołach za nich płacić... raz już za
604   3, V  |             za nich płacić... raz już za jedne półrocze zapłacił,
605   3, V  |        wdzięczna jestem panu Różycowi za jego uczciwe i zobowiązujące
606   3, V  |            mnie przyjęcie tej ofiary, za którą jednak wdzięczną jestem,
607   3, V  |               świecie, a wyjść chcesz za chłopa... tak! za chłopa...~
608   3, V  |              chcesz za chłopa... tak! za chłopa...~O Boże! cóż to
609   3, V  |              chłopa...~O Boże! cóż to za tajemniczość! jakie zagadki
610   3, V  |           jestem, nie chcę być wziętą za żonę przez wspaniałomyślność
611   3, V  |                tajemniczości, zagadki za grosz sensu nie mają! Podobała
612   3, V  |            gabinetu wbiegłszy Justynę za obie ręce pochwycił:~- Justynko!
613   3, V  |           pomocnikami sobie będziemy. Za przyjaciela i brata miej
614   3, V  |        zważając do Justyny podeszła i za ręce ją wzięła. Twarz miała
615   3, V  |        szeptać, ale uczuła się silnie za suknię pociągniętą. Mała
616   3, V  |               gdy usłyszała wymówione za sobą swoje imię. Obejrzała
617   3, V  |      odmówiłaś Różycowi, a wychodzisz za jakiegoś... jakiegoś.. que
618   3, V  |            uczuciem... ze mną! Gdybyś za Różyca wyszła, należelibyśmy
619   3, V  |            układ zmieniać się zdawał. Za głowę się schwycił.~- Nie
620   3, V  |       wstępować zaczęła. Zniknęła już za załomem wschodów, a śmiech
621   3, V  |               ale widzisz... Justynka za maź wychodzi i jeżeli zgodzisz
622   3, V  |           posłuchałam, nie poszłam... za to teraz pójdę, popracuję
623   3, V  |               się... Justynka i Janek za dwa miesiące pobrać się
624   3, V  |     wyhodowałaś! ty je jak matka i... za matkę... kochałaś i pieściłaś:
625   3, V  |             mu kładłaś... Moja Marto, za przyjaciółkę cię zawsze
626   3, V  |           pełnoletnia, wolę swoją ma, za kogo zechce, wyjdzie...~-
627   3, V  |         zechce, wyjdzie...~- Wyjdzie! za te... a panu Różycowi, który
628   3, V  |               te... co zrobię? czy ja za nią do te... te... te...
629   3, V  |              nie wypada, aby panienka za jakiegoś te... te... nie
630   3, V  |    białoczarna sroka zakrakała, kogut za płotem zapiał i żółty Mucyk