Tom, Rozdzial

 1   1, III|           rdzę z siebie zetrę, i ludziom dokuczać przestanę... Niech
 2   1, V  |          zawsze tam bywa wesoło. Ludziom gąb nie zatknąć, a i twarz
 3   1, VI |          komi1lów, bo tym leśnym ludziom nieznajoma jeszcze była
 4   1, VI |    potrzeby i strachy, że inszym ludziom i pomyśleć o nich byłoby
 5   2, II |       Może ty myślisz, że jednym ludziom Pan Bóg daje serca, a drugim
 6   2, II |        ambaras jaki robić I sobą ludziom głowy kłopotać?... Nie gniewaj
 7   2, II |        swych bliźnich. Nie tylko ludziom tego rodzaju sam nadskakiwać
 8   2, II |         na słodką, dobrą, Bogu i ludziom wdzięczną istotę. Można
 9   2, III|       się Starzyński ze Starzyn. Ludziom znów na języki padłam. Owszem.
10   2, III|         tylko... niestały! Bo to ludziom gęby nie zatknąć. Gadali!
11   2, III|          Jana - on i sam krzywdy ludziom robić umie... Te pólko Jankowe
12   2, III|          ty znów w tym roku sępa ludziom pokazujesz ze strachu, że
13   2, III|          i różne tam insze myśli ludziom do głów podajesz. Owszem.
14   2, IV |        nieśmiało wytłumaczył, że ludziom gąb pozatykać nie można...
15   2, V  |       Zdaje się, że wszystko, co ludziom Pan Bóg dał dobrego, poruszyło
16   3, III|        biedzie w oczy nie pluje, ludziom życzliwy jest i ludzkiej
17   3, III|        weselny tak pokazywać się ludziom?~Wysoka, pleczysta, bosa,
18   3, III|         góry tym domostwom i tym ludziom, a promienie jej lampy nićmi
19   3, III| otoczonego. Właśnie tym starszym ludziom, pomiędzy którymi znajdował
20   3, III|        też aby jednego rzemiosła ludziom nigdy już wcale nie przychodziło
21   3, III|       Korczynie jest ufundowany. Ludziom gąb nie pozatykać: gadają!~
22   3, IV |     wysokościach, na ziemi pokój ludziom dobrej woli! - modlił się