Tom, Rozdzial

 1   1, III|         byłabym może taką, jak dawniej... Ale tyś się tak zmienił...
 2   1, IV |        Marię... czy można, jak dawniej, mówić: Maryniu?~- Można -
 3   1, IV |        co porabiasz?~- To co i dawniej: mamie w gospodarstwie pomagam,
 4   1, IV |     muzyki tak, jak lubiłaś ją dawniej...~Na ostatnim wyrazie położył
 5   1, V  |       i szczęśliwym, tak jak i dawniej; nie przełamywał nic i żadnych
 6   1, V  |        i pługi teraz insze jak dawniej. Dla mnie mórg zaorać to
 7   1, VI |     wiary nie dając. Tam, kędy dawniej panowała dzicz drzewiasta,
 8   2, II |     domu mnóstwo rzeczy, które dawniej wcale go nie raziły, a teraz
 9   2, II |    zapragniesz, aby znowu, jak dawniej, oczy nasze razem na tych
10   2, II |       tej małej książki, którą dawniej tyle razy trzymali oboje,
11   2, V  |   skrzydłach mnie odniosło. Co dawniej było - obrzydło; co bawiło
12   2, V  |    przy mnie... nigdy tak, jak dawniej... zły chłopak... bez serca...
13   2, V  | pokazały się góry i doliny jak dawniej, jak dawniej... góry i doliny! "
14   2, V  |        doliny jak dawniej, jak dawniej... góry i doliny! "A ty,
15   3, I  |       Matka jego poprzestawała dawniej na starych i trochę już
16   3, II |         młyny, dwie gorzelnie, dawniej fabryka czegoś tam była
17   3, II |   wyrosną, a żenić się zechcą? Dawniej w obowiązki szli i podczas
18   3, II |  podobnych nic mu już, tak jak dawniej, we środku nie płakało.~
19   3, II |      który oboje tak lubiliśmy dawniej: Ils ont péché, mais le
20   3, II |     gdybym cię jeszcze tak jak dawniej kochała, przestałabym w
21   3, III|     chcąc. Z Domuntami widać i dawniej znał się, ale teraz to już
22   3, IV |        o tym wszystkim, o czym dawniej rozmawiał z mnóstwem ludzi.