Tom, Rozdzial

 1   1, I  |      przybiegały z pól miedze, całe błękitne od bławatków, żółte od kamioły,
 2   1, I  |           złociste rozwinęły się na błękitne albo różowe staniki, á u
 3   1, I  |         można było, że oczy woźnicy~błękitne były jak turkusy i że w
 4   1, II |            najjaskrawszym karminem; błękitne, niewinne oczy zmąciły się
 5   1, II |        zmieszania dobrodusznością i błękitne jak turkusy oczy patrzały
 6   1, III|       naprzód; oczami, które kiedyś błękitne być musiały, ale teraz spłowiały
 7   1, III|          kwiatki. Tu ustawiła meble błękitne, tam pąsowe, toaletę przyozdobiła
 8   1, IV |        stole zostawać nie wypada...~Błękitne, wilgotne, z rozmarzonym
 9   1, IV |           twarzy patrzały oczy jej, błękitne jak niezabudki; gruby i
10   1, VI |         uplątane, wysoko tam kwitły błękitne cykorie, śniegiem bielały
11   2, I  |       policzek na dłoni wspierała i błękitne oczy wznosiła w górę ku
12   2, III|         znieruchomiała i pogłębiała błękitne jego źrenice. Nagle widły
13   2, IV |             gdy tak patrzał w górę, błękitne oczy jego wydawały się nalanymi
14   2, IV |            się na oścież roztwierać błękitne niebo.~Wtem na tym tle złotym
15   2, V  |           nawet było część pokoju w błękitne sprzęty ubranego i oświetlonego
16   3, I  |    miejscach spłowiałe, ale jeszcze błękitne i złoconymi gwiazdami usiane,
17   3, III|             i ówdzie przebłyskiwały błękitne smugi Niemna.~Ranek był
18   3, III|            swe perkalowe sukienki w błękitne i białe paski. Był tam jeszcze
19   3, III|            surduty drużbów i białe, błękitne, różowe suknie drużek. Mur
20   3, III|             ochoczego oracza i jego błękitne oczy utkwione w nią z tajoną,
21   3, III| Rozgniewanym wzrokiem na sukienki w błękitne i białe paski rzuciła.~-
22   3, V  |            grał. Okno było otwarte; błękitne oczy grającego przesuwały