Tom, Rozdzial

 1   1, III|         powiedzieć słowa prawdy. Wy wszyscy nie umiecie dawać
 2   1, III|   nieznośnego położenia, w jakim wy wszyscy postawiliście siebie.
 3   2, I  |     jeszcze wymówił.~- Więc cóż? Wy tam przecież na świecie
 4   2, I  | wyobrażasz sobie, że my, tak jak wy tam, na waszym wielkim świecie,
 5   2, II |      młody chłopak wymówił z tak wy bornym naśladowaniem układu
 6   2, II |    znajdujących się tam łóżek, z wy krzywioną na głowie kokardą,
 7   2, II |  Wszystko na świecie mówić umie. Wy mowę swą posiadają także
 8   2, III|        zapomniała! Owszem. Bo to wy jedno wiecie, a ja drugie.
 9   2, III|        na języki padłam. Owszem. Wy wiecie jedno, a ja drugie.
10   2, III|         goryczy i pogardy.~- Oj, wy, wy, złośniki, drapieżniki,
11   2, III|     goryczy i pogardy.~- Oj, wy, wy, złośniki, drapieżniki,
12   2, III|          synów jego mówił. - Czy wy psu oczy sprzedali, żeby
13   2, III|       siebie Witoldka raz z wody wy ciągnął.~- Czemu Witold
14   3, II |       się odpowiedziałaś: "Bo to wy wiecie jedno, a ja drugie!"
15   3, II |       komuś szkodę zrobicie? Czy wy macie serce albo sumienie,
16   3, II |       rodzonego ojca mógłbym się wy...~Wstrzymał się, nie domówił,
17   3, II |  pięknych, poetycznych słów! czy wy używając ich kłamiecie,
18   3, III|        drodzy - zawołał - czegóż wy ode mnie chcecie? co ja
19   3, IV |         jeżeli wam się zdaje, że wy to pierwsi wymyśliliście
20   3, IV |   uniesienia i wzniosłe idee, że wy pierwsi poczęliście kochać
21   3, V  |        Wąsa do góry podkręcał.~- Wy, młodzi, wszyscy teraz w